เทียนเฮ่อได้แม้แต่น้อย!
หลี่เทียนเฮ่อจ้องเขม็งไปยังหวังเจี๋ย นัยน์ตาทอประกายชั่วร้ายสุดแสนจะพรรณนา
“อัจฉริยะจากค่ายอัจฉริยะงั้นรึ… คงจะขายได้ราคาดีงามน่าดู!”
“รอให้ข้าส่งแกไปลงนรกซะก่อน แล้วข้าจะไปบดขยี้ไอ้ขยะซูอวี่นั่น! พอข้ากลับไปถึงลัทธิเทพสวรรค์เมื่อไหร่ ข้าก็จะได้รับรางวัลประทานจากองค์เทพ!”
“ถึงเวลานั้น พวกสมาคมนักสู้หน้าโง่ก็อย่าหวังว่าจะรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”
ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวแสยะยิ้มอำมหิต
หวังเจี๋ยสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาถอยกรูดหนีร่นไปด้านหลังอย่างลนลาน
ไอ้หวังซีบัดซบเอ๊ย! ทำไมแกถึงต้องสั่งให้ฉันมาฆ่าซูอวี่ด้วยวะ! แล้วก็ไอ้สวะซูอวี่นั่นอีก รับมือแค่กระบวนท่าเดียวก็ยังไม่ได้ เสือกตายห่าไปซะก่อน!
ในหัวของเขายามนี้มีเพียงความเสียใจอันล้นปรี่ เสียใจที่ดันไปตกปากรับคำหวังซีมาลอบสังหารซูอวี่ถึงที่นี่!
หลี่เทียนเฮ่อค่อยๆ ย่างสามขุมเข้าหาหวังเจี๋ย กลิ่นอายบนร่างแผ่ซ่านกดดันราวกับมัจจุราชร้าย
“ไปลงนรกซะ!”
มันแผดเสียงคำรามลั่น ฟาดฝ่ามือที่อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณอันบ้าคลั่งตบลงมาในพริบตา!
ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแค่นหัวเราะเย็นเหยียบก็ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ!
“หึ! ไอ้เศษสวะจากล
