“ใครน่ะ!”
ทั้งสามคนสะดุ้งตื่นตัวในทันทีพลางกวาดสายตาล่อกแล่กมองไปรอบด้าน
ทว่าภายใต้รัตติกาลที่แผ่ปกคลุม รอบตัวกลับมืดมิดจนแทบมองไม่เห็นเงาผู้ใด สิ่งที่หลงเหลือ… มีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด!
ลางสังหรณ์มรณะพลันบังเกิดในใจของพวกมันทั้งสาม!
ทันใดนั้น ขนอ่อนทั่วร่างของหนึ่งในนั้นก็ลุกซู่ ร่างเงาสีดำสายหนึ่งพุ่งทะยานเข้าประชิดตัวมันดุจสายฟ้าแลบ!
ร่างเงานั้นกำดาบยาวสีครามไว้แน่น แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ทว่าตัวดาบกลับทอประกายแสงสีครามวาววับ แฝงขุมพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว จนความหวาดผวาแล่นริ้วจับขั้วหัวใจมันอย่างสุดจะพรรณนา
“หลบเร็วเข้า!” พรรคพวกด้านข้างตอบสนองอย่างฉับไวพลางแผดเสียงตะโกนลั่น
วินาทีนั้น ชายชุดดำถึงเพิ่งได้สติและคิดจะเบี่ยงตัวหลบ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการลอบสังหารระยะประชิดขนาดนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายในก็ใช่ว่าจะหลบพ้น นับประสาอะไรกับเศษสวะขอบเขตหลอมโลหิตอย่างมัน!
ต่อให้เป็นขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุด แต่มันก็ยังเป็นแค่ขอบเขตหลอมโลหิต!
ฉัวะ!
เสียงคมดาบชำแรกเนื้อหนังดังฟังชัด ชั่วพริบตา ความเจ็บปวดแสนสาหัสก็แล่นปราดเข้าครอบงำโสตประสาท!
“อ๊าก!!!” มันกรีดร้องโหยหวนอย่า