เรา… เอาไว้เด็ดหัวมันได้แล้วค่อยมาสะสาง!” ซูอวี่เสี้ยมต่ออย่างแนบเนียน
หวังเจี๋ยและชายอ้วนหันขวับไปมองหน้าชายผอม รอคอยการตัดสินใจจากผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม
ชายผอมขบกรามกรอด ตวัดสายตามองซูอวี่และหลี่เทียนเฮ่อสลับกันไปมาด้วยแววตาดุดัน
“มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้ทำยังไงได้วะ!? ลุย! สับไอ้สาวกนิกายเทพสวรรค์นี่ให้เละก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
“ส่วนไอ้ซูอวี่ ท้ายที่สุดมันก็เป็นแค่ขยะขอบเขตปราณโลหิต ไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือพวกเราไปได้หรอก!”
ในสายตาของพวกมัน ซูอวี่เป็นแค่ลูกไก่ในกำมือที่พลังหยุดชะงักอยู่แค่ขอบเขตปราณโลหิต ต่อให้มีพลังรบข้ามขั้น ก็ไม่คณามือพวกมันแม้แต่น้อย ศัตรูตัวฉกาจที่แท้จริงคือสัตว์ประหลาดอย่างหลี่เทียนเฮ่อต่างหาก!
เมื่อเห็นว่าปลาฮุบเหยื่อ มุมปากของซูอวี่ก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์
หมากัดกันเอง… เริ่มได้!
“ทุกท่าน! เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ ฉันจะขอเป็นทัพหน้าบุกทะลวงเอง!”
สิ้นคำ ชายหนุ่มก็หันขวับพุ่งทะยานเข้าประจัญบานกับหลี่เทียนเฮ่ออย่างห้าวหาญ!
“หลี่เทียนเฮ่อ! คนของค่ายอัจฉริยะอย่างฉันนี่แหละ ที่เกิดมาเพื่อส่งเดนมนุษย์นิกายเทพสวรรค์อย่างพวกแกไปลงนรก! ตายซะเถอะ!”
ซูอวี่แสร้งทำสีหน้าเคี
