ตรงหน้า ปริศนาการหายสาบสูญของคนทั้งหมู่บ้านก็ถูกไขจนกระจ่าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง… ล้วนเป็นฝีมือเดรัจฉานของนิกายเทพสวรรค์!
ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของหลี่เทียนเฮ่อ ก็มองเห็นผู้บุกรุกอย่างซูอวี่เต็มสองตาเช่นกัน
“ซูอวี่!!”
หลี่เทียนเฮ่อชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนที่ใบหน้าของมันจะบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธแค้นและเจตนารมณ์ฆ่าฟันอันเดือดพล่าน
“สวรรค์มีตา! ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอหน้าแกที่นี่!”
มันโกรธจัดจนหลุดเสียงหัวเราะแหบพร่าสุดแสนวิปริต
“อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหิง… ไอ้ฆาตกรที่พรากชีวิตลูกชายข้า! ไอ้สวะที่บีบให้ข้าต้องทิ้งศักดิ์ศรีระหกระเหินหนีตาย! คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าวันนี้… ในสถานที่แบบนี้… ข้าจะได้มาเชือดแกด้วยมือตัวเอง!”
“ฮ่าๆๆๆ! สวรรค์ช่างเมตตาข้าซะเหลือเกิน!!”
หลี่เทียนเฮ่อแผดเสียงหัวเราะคลุ้มคลั่งดั่งปีศาจร้าย ก่อนจะตวัดสายตาเหี้ยมเกรียมหันไปสั่งการลูกสมุนรอบกาย
“พวกเจ้าเฝ้าแท่นบูชาเอาไว้ให้ดี! คอยดูข้าลากคอไอ้เด็กเหลือขอนี่มาสับเป็นชิ้นๆ ก็พอ!”
สิ้นคำราม ร่างของหลี่เทียนเฮ่อก็ระเบิดความเร็วกลายเป็นภาพติดตา พุ่งทะยานแหวกอากาศเข้าใส่ซูอวี่อย่างบ้าคลั่ง!
ทั่วร่างของมันแผ่ซ่านกลิ่นอาย ‘พลังปราณวิญญาณ’ บริสุทธิ