ี่ดังก้องขึ้นมา
หนี!!
ปราศจากความลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ซูอวี่ระเบิดพลังปราณโลหิตขีดสุดในพริบตา อัดฉีดพลังงานทั้งหมดลงสู่สองเท้า!
ปัง!
พื้นดินใต้ฝ่าเท้าปริแตก ร่างของชายหนุ่มพุ่งทะยานแหวกอากาศ หลบหนีออกไปทางหน้าหมู่บ้านด้วยความเร็วสูงสุดดุจสายฟ้าแลบ!
“หืม? ขอบเขตหลอมโลหิตงั้นเรอะ!”
ที่ด้านหลัง หลี่เทียนเฮ่อสัมผัสได้ถึงระดับพลังของซูอวี่อย่างชัดเจน แววตาของมันยิ่งทอประกายอำมหิตเจิดจ้า
“ตอนนั้นข้าพลาดที่ไม่ได้เด็ดหัวแกด้วยตัวเอง ไม่คิดเลยว่าพรสวรรค์ของแกจะน่าสะพรึงกลัวจนทะลวงขั้นได้ไวขนาดนี้!”
“แต่ก็ดี! เพราะหลังจากวันนี้เป็นต้นไป โลกใบนี้จะไม่มีชื่อของไอ้สวะซูอวี่อีกต่อไป!”
“อ้อ จริงสิ… แกเป็นถึงอัจฉริยะระดับสีทองเชียวนี่! การเด็ดหัวแก รางวัลที่นิกายเทพสวรรค์จะประทานให้… มันอาจจะมากพอที่จะดันให้ข้าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์ได้เลยด้วยซ้ำ!”
“ซูอวี่เอ๋ยซูอวี่! แกนี่มันดาวนำโชคของข้าจริงๆ!”
ใบหน้าของหลี่เทียนเฮ่อบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ มันแผดเสียงหัวเราะบ้าคลั่งพลางไล่กวดเข้าประชิด
ทางด้านหน้า ซูอวี่รูดซิปปากสนิทไม่ต่อล้อต่อเถียง เขาเพียงแค่กัดฟันรีดเร้นพลังปราณโลหิตหยดสุดท้าย เร่งความเร็วฝีเท้าขึ้นไปอ
