แท่นนั้นถูกล้อมกรอบไปด้วยกลุ่มชายชุดดำสวมฮู้ดปิดบังใบหน้า พวกมันกำลังสวดพึมพำคาถาภาษาประหลาด สองมือร่ายรำวาดอักขระมนต์ดำไม่หยุดหย่อน ใบหน้าของแต่ละคนบิดเบี้ยวไปด้วยความคลุ้มคลั่งและศรัทธามืดบอด!
และที่รอบนอกของแท่นบูชา ยังมียามคุ้มกันที่แผ่รังสีอำมหิตยืนคุมเชิงอยู่อีกหลายสิบชีวิต ซึ่งทุกคนล้วนแต่มีพลังปราณในระดับ ‘ขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุด’ ทั้งสิ้น!
ทว่าสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด คือชายวัยกลางคนที่ยืนตระหง่านเป็นประธานในพิธี… ร่างของมันแผ่กลิ่นอายกดดันมหาศาลระดับ ‘ขอบเขตหลอมภายใน’ ออกมาอย่างโจ่งแจ้ง!
ขอบเขตหลอมภายใน!
วินาทีที่ประสาทสัมผัสของซูอวี่ปะทะเข้ากับกลิ่นอายนั้น ชิ้นส่วนปริศนาทั้งหมดในหัวก็ถูกปะติดปะต่อจนสมบูรณ์แบบ!
ยอดฝีมือระดับหลอมภายใน มีพลังมากพอที่จะนั่งแท่นประธานสมาคมนักสู้ประจำเมืองขนาดย่อมได้สบายๆ! การที่ปีศาจร้ายระดับนี้มาโผล่อยู่ที่นี่ การที่คนทั้งหมู่บ้านถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอย… ทุกอย่างล้วนสมเหตุสมผลแล้ว!
ชาวบ้านตาดำๆ ที่ไร้ซึ่งพลัง จะเอาอะไรไปต่อกรกับตัวตนระดับหลอมภายใน? ต่อให้มีเป็นพันคน ก็ถูกกวาดล้างได้ในพลิกฝ่ามือ!
หัวใจของซูอวี่เต้นระรัวกระหน่ำดุจกลองศึก ราวกับว่าเขาเ
