ังมีหมอกโลหิตสีแดงจางๆ ลอยคว้างโอบล้อมรอบกายดุจเกราะคุ้มภัย นี่แหละคือสัญลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของยอดฝีมือขอบเขตหลอมโลหิต… ปราณโลหิตทะลวงร่าง!
“ตอนนี้พลังปราณโลหิตทะลวงฐานมาแตะที่สิบเอ็ดจุดแล้ว… เดี๋ยวพอกระเดือกยาควบแน่นโลหิตระดับหนึ่งเข้าไปอีกเม็ด ก็น่าจะดันให้เสถียรทะลุสิบห้าจุดได้สบายๆ!” ซูอวี่แค่นยิ้มมุมปาก
อันที่จริง ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ขอบเขตหลอมโลหิต การแบ่งช่วงชั้นพลังจะถูกหั่นย่อยเป็น ขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นปลาย
ซูอวี่ในตอนนี้ เพิ่งเหยียบเข้าสู่ ‘ขั้นต้น’ หมาดๆ! เมื่อใดที่พลังปราณโลหิตพุ่งทะยานฝ่ากำแพง ‘สี่สิบจุด’ ถึงจะถือว่าก้าวเข้าสู่ ‘ขั้นกลาง’ อย่างเต็มภาคภูมิ และจะไล่เรียงทวีคูณขึ้นไปตามลำดับ
ยังพอมีเวลาเหลือ… อัดยาควบแน่นโลหิตระดับหนึ่งกับระดับสามรวดเดียวเลยก็แล้วกัน น่าจะยังพอเจียดเวลาไปฝึกเคล็ดวิชาชักนำพื้นฐานได้อีกยก! คิดได้ดังนั้น ซูอวี่ก็ไม่รอช้า โยนยาควบแน่นโลหิตเข้าปากแล้วกลืนลงคอไปทันที
…
เช้าวันรุ่งขึ้น…
ซูอวี่ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับขุมพลังมหาศาลที่กำลังแผดร้องอาละวาดอยู่ภายในเส้นเลือด!
เวลานี้ ปราณโลหิตภายในร่างไหลทะลักเชี่ยวกรากดั่งมวลน้ำป่า ชะล้างและควบแน่นหล่อเลี้ยง
