“พวกเด็กใหม่ไก่อ่อนทั้งหลาย ไสหัวออกมาหาฉันเดี๋ยวนี้!”
สิ้นเสียงคำรามกึกก้อง ความวุ่นวายก็ปะทุขึ้นทั่วทั้งหอพัก
ซูอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายในน้ำเสียง จึงเดินไปชะโงกมองนอกหน้าต่าง
เบื้องล่างหอพักปรากฏกลุ่มชายหนุ่มยืนยิ้มกริ่มอยู่หน้าประตู หนึ่งในนั้นเป็นชายร่างกำยำยืนเท้าสะเอว ชัดเจนว่าเสียงคำรามเมื่อครู่เป็นผลงานของมัน
ไม่นานนัก พวกเด็กใหม่ก็พากันเปิดประตูออกมา พวกเขาก้มมองกลุ่มคนด้านล่างด้วยความหงุดหงิด
“พวกแกมาจากไหนวะ มาเห่าหอนอะไรแถวนี้ คนเขาจะหลับจะนอน!”
“นั่นสิ พวกไหนวะเนี่ย!”
เสียงสบถดังเข้าหูกลุ่มคนด้านล่าง พวกมันหันมามองหน้ากันก่อนที่ชายร่างผอมจะแค่นหัวเราะ วินาทีต่อมา ร่างของมันพุ่งทะยานราวกับภูตผี อาศัยแรงถีบจากกำแพง กระโดดรวดเดียวจากชั้นล่างขึ้นมาถึงระเบียงชั้นสามอย่างดุดัน!
มันคว้าหมับเข้าที่คอของเด็กใหม่คนที่เปิดปากด่าเมื่อครู่ ก่อนจะแสยะยิ้มเหี้ยม
“ไอ้พวกไก่อ่อน ฟังพ่อให้ดี! ตอนอยู่ข้างนอก ฉันไม่สนหรอกนะว่าพวกแกจะยิ่งใหญ่มาจากไหน แต่ในค่ายอัจฉริยะแห่งนี้… ทุกอย่างต้องคุยกันด้วยกำลัง!”
ท่อนแขนผอมเกร็งออกแรงตวัดเบาๆ เหวี่ยงร่างเด็กใหม่คนนั้นปลิวละลิ่วไ
