.. หากสามารถบดขยี้ชั้นที่สี่สิบไปได้ล่ะก็…” แววตาของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์สาดประกายเจิดจ้า ประโยคครึ่งหลังถูกกลืนหายลงไปในลำคอ
อันที่จริง การที่นักสู้ระดับขอบเขตปราณโลหิตริอ่านจะฝ่าด่านชั้นที่สี่สิบให้ได้นั้น มันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย!
ต้องเข้าใจก่อนว่า ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตหลอมโลหิต หากมีระดับปราณโลหิตไม่ถึงห้าสิบแต้ม ก็อย่าหวังว่าจะรอดพ้นชั้นที่สี่สิบไปได้
การที่ซูอวี่ตะเกียกตะกายทะลวงมาถึงชั้นที่สามสิบแปดได้ ก็นับว่าวิปริตผิดมนุษย์มนามากพอแล้ว!
ท้ายที่สุด ปราณโลหิตของซูอวี่ในตอนนี้… มีแค่เก้าแต้มถ้วนเท่านั้น!
เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป สายตาทุกคู่ต่างเบิกกว้างจ้องเขม็งไปที่หอคอยภาพลวงตาตาไม่กะพริบ ไม่มีใครยอมพลาดเสี้ยววินาทีแห่งการจารึกประวัติศาสตร์หน้าใหม่นี้เลย!
ชั่วอึดใจต่อมา… หอคอยภาพลวงตาก็สั่นสะเทือนเบาๆ
แสงสว่างจ้าบนชั้นที่สามสิบแปด… พลันดับวูบลงในชั่วพริบตา!
ขณะที่ทุกคนกำลังกลั้นหายใจรอลุ้นแสงของชั้นถัดไป ทว่า… ร่างของซูอวี่กลับถูกหอคอยดีดกระเด็นออกมาปรากฏตัวต่อหน้าฝูงชนแทน!
“สุดทางแล้วงั้นรึ…” โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนตระหง่านอยู่บนท้องฟ้าฉายแววเสียดายออกมาวูบหนึ่ง แต่เพียงไม่นาน คว
