ชั้นแรกต่อให้เป็นไอ้พวกกากที่เพิ่งทะลวงขอบเขตปราณโลหิตก็ผ่านฉลุยได้ทั้งนั้น ไม่เห็นจะยากตรงไหน! รอให้มันโผล่หัวไปถึงชั้นที่สิบก่อนเถอะ เดี๋ยวก็คลานเป็นเต่าเองนั่นแหละ!”
พอได้ยินคำพูดของหวังซี ฝูงชนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยตามๆ กัน
ท้ายที่สุดแล้ว แม้สามสิบชั้นแรกจะถูกออกแบบมาทดสอบนักสู้ขอบเขตปราณโลหิต ทว่าทุกๆ สิบชั้น ความยากจะยกระดับขึ้นแบบก้าวกระโดด!
ต่อให้ซูอวี่จะฝ่าสองสามชั้นแรกไปได้ไวปานวอก แต่เมื่อทะลวงผ่านชั้นที่สิบไปได้ ความเร็วจะต้องตกลงฮวบฮาบอย่างแน่นอน นี่คือสัจธรรมที่ผู้ท้าทายด่านทุกคนล้วนรู้ดี!
ท่ามกลางฝูงชน มีเพียงหยางเสี่ยวคนเดียวที่ขมวดคิ้วมุ่น เขามองเพ่งไปยังหอคอยมายา… ภายในใจไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ตัดภาพมาภายในหอคอยมายา
ซูอวี่ยืนจ้องมองร่างเงาเลือนลางตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย
นี่คือชั้นที่สองงั้นสินะ… ชั้นแรกเป็นแค่ระดับนักสู้ฝึกหัดกากๆ พอมาถึงชั้นที่สอง แม้จะยังเป็นแค่นักสู้ฝึกหัด แต่ความเข้มข้นของปราณโลหิตน่าจะเพิ่มขึ้นมาสัก 0.1 ได้
อย่างนี้นี่เอง!
ซูอวี่ยกยิ้มมุมปากบางเบา วินาทีต่อมา ร่างทั้งร่างก็พุ่งทะยานออกไปดุจกระสุนปืนใหญ่!
ก่อเกิดคลื่นพลังอานุภาพน่าสะพรึงกลัวกวาดล้าง
