ขอบเขตเหินเวหา’ คอยซุ่มประจำการเป็นไพ่ตายอยู่อีก!
วินาทีนั้น ต่อให้เป็นซูอวี่ก็ยังอดเดาะลิ้นด้วยความสยดสยองปนทึ่งไม่ได้ ขุมกำลังรากฐานของที่นี่… มันแข็งแกร่งเกินกว่าเหตุไปแล้ว!
“เอาล่ะ นายยืนรออยู่ตรงนี้ก่อน”
เมื่อจัดแจงให้ซูอวี่ยืนเข้าที่ ไป๋จ่านก็ทะยานร่างวูบเดียวขึ้นสู่อากาศ ก่อนจะทิ้งดิ่งลงจอดใจกลางลานกว้างอย่างสง่างาม
ชายขอบเขตกายาทองคำทั้งสามเหลือบมองไป๋จ่านพร้อมกับพยักหน้าทักทาย หนึ่งในนั้นที่เป็นชายวัยกลางคนหัวโล้นเตียน ก้าวสามขุมออกมาเบื้องหน้า ดวงตาดุดันดุจพยัคฆ์ร้ายกวาดมองฝูงชน แผ่รังสีอำมหิตน่าเกรงขามถึงขีดสุด!
“รวมพล!”
ชายหัวโล้นแผดเสียงตวาดก้อง! คลื่นเสียงอัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณกระแทกโสตประสาทอย่างรุนแรง!
วัยรุ่นนับสิบชีวิตสะดุ้งเฮือก หลังยืดตรงแหน่วโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะรีบตาลีตาเหลือกวิ่งมารวมตัวจัดแถวตอนลึกอย่างรวดเร็วเป็นระเบียบ
ซูอวี่ก้าวไปต่อท้ายแถวอย่างเงียบเชียบ เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังบ่มเพาะของพวกสัตว์ประหลาดที่ยืนเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ภายในใจอดไม่ได้ที่จะเกิดคลื่นลมถาโถม
เพราะเพียงแค่กวาดสัมผัสดู… ในหมู่คนพวกนี้ก็มีคนทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมโลหิตไปแล้วถึงเจ็ดแปดคน! ส่วนพวก
