ากระแทกโสตประสาทอย่างจัง! อัจฉริยะบางคนที่ระดับบ่มเพาะอ่อนแอกว่าใครเพื่อน ถึงขั้นหน้าซีดเผือด รู้สึกเหมือนแก้วหูจะฉีกขาดเป็นชิ้นๆ
ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้น จ้องเขม็งไปยังชายหัวโล้น ชายผู้นั้นแผดเสียงประกาศกร้าวต่อไป
“ในค่ายนี้… ทุกสิ่งทุกอย่าง พวกแกต้องปากกัดตีนถีบหามาแลกด้วยตัวเอง! ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากร เคล็ดวิชา ทักษะยุทธ์ หรือแม้แต่อาวุธสั่งตาย! ที่นี่ไม่มีของล้ำค่าชิ้นไหนที่พวกแกจินตนาการไม่ออก... มีแต่ของที่พวกแกไม่มีปัญญาเอาไปครอบครองเท่านั้น!”
“ที่ค่ายบ้าๆ นี่ ทุกอย่างขับเคลื่อนด้วย ‘คะแนน’! พูดให้เข้าใจง่ายๆ ขอเพียงพวกแกมีแต้มบุญมากพอ พวกแกก็สามารถกวาดสิทธิประโยชน์ทุกอย่างของที่นี่ไปได้เลย!”
“แต่ในทางกลับกัน… ถ้าพวกแกไร้คะแนน ต่อให้มีปัญญาเอาตัวรอดอยู่ในค่ายนี้ได้ ก็อย่าหวังว่าจะก้าวหน้าขึ้นได้แม้แต่เซนติเมตรเดียว!”
ตอนนั้นเอง มีเด็กหนุ่มใจกล้าคนหนึ่งโพล่งถามขึ้น
“ครูฝึกครับ! แล้วไอ้คะแนนพวกนี้… เราจะไปหามาได้จากไหนล่ะครับ?”
ชายหัวโล้นตวัดสายตาเหี้ยมเกรียมมองไปยังเจ้าของคำถาม ก่อนจะแสยะยิ้มตอบ
“การจัดอันดับ ภารกิจ และการประลอง!”
“สามช่องทางหลักนรกแตกนี่… เพียงพอให้พวกแกรีดเลือดแลกคะแนนแล้ว!”
“ข้อแรก ‘
