หน้าดำคร่ำเครียดอารักขาอยู่เคียงข้างซูอวี่ ทว่าความร้อนรนในดวงตากลับพุ่งทะลักจนปิดไม่มิด หางตาของเขาคอยเหลือบมองเด็กหนุ่มอย่างกระวนกระวาย
ไอ้หนู! รีบๆ ตื่นขึ้นมาสักทีเถอะวะ! ขืนชักช้ากว่านี้ ฉันก็ไม่รู้จะปกป้องนายยังไงแล้วนะ! หลิวขวงได้แต่สบถพร้อมยิ้มขมขื่นในใจ
อันที่จริงเขาไม่ได้ขี้ขลาดหวาดกลัวพวกสวะลัทธิเทพสวรรค์เลย สิ่งเดียวที่เขากลัวคือ… ฝีมือของตัวเองจะไม่มากพอที่จะปกป้องซูอวี่ต่างหาก!
ยิ่งไปกว่านั้น ซูอวี่คืออัจฉริยะศักยภาพระดับตำนานสีทอง! ต่อให้พลิกแผ่นดินหาทั่วทั้งแคว้นต้าเซี่ย ก็ยังหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร! ตัวตนระดับนี้… จะปล่อยให้มาตายอนาถอยู่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!
และในขณะเดียวกัน จิตใต้สำนึกของซูอวี่กลับกำลังดำดิ่งลึกลงไปในห้วงทะเลแห่งสติสัมปชัญญะ!
ซูอวี่ลืมตาขึ้นมาด้วยความงุนงง เบื้องหน้าของเขามีเพียงแสงสีทองอร่ามเจิดจ้า ราวกับมิติแห่งนี้ได้กลายสภาพเป็นมหาสมุทรสีทองคำขนาดยักษ์!
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน… ซูอวี่ขมวดคิ้วสับสนมึนงง
ทันใดนั้น สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับบางสิ่ง! ที่สุดปลายขอบของมหาสมุทรสีทอง คล้ายกับมีเรือนร่างอรชรของหญิงสาวผู้หนึ่งยืนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด…
