ใหญ่ นี่ถือว่าพวกเราสร้างอำนาจสำเร็จแล้ว!”
หวงเทียนเอ่ยด้วยแววตาสงบว่า “ยังอีกห่างไกลนัก พละกำลังน้อยนิดนี้ไม่เพียงพอจะชิงความเป็นใหญ่ได้แต่อย่างใด”
เฮยเทียนถอนหายใจและกล่าวว่า “ช่วยไม่ได้นี่ พวกเรายังอายุน้อยเกินไป”
“อายุน้อยรึ เจียงเทียนมิ่งกับเจียงจื่ออวี้แห่งเทียนจิ่งต่างก็เป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินแล้ว”
“พวกเขาเป็นลูกหลานของนายท่าน จึงเป็นเรื่องเข้าใจได้ ในเมื่อพวกเราเป็นมหาราชา เป็นจักรพรรดิแล้ว เราจะยอมล้าหลังผู้อื่นได้อย่างไร” หวงเทียนถลึงตาพลางเอ่ยเสียงแข็ง เฮยเทียนตกใจจนไม่กล้าพูดอีก
เมื่อได้ยินว่าแดนสวรรค์และเทียนจิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ทำให้พวกเขาถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงและต้องการพิสูจน์ตัวเอง พวกเขาต่างรูว่านายท่านอาจกำลังเฝ้าดูพวกเขาอยู่
“ออกเดินทาง เคลื่อนทัพไปยังทิศตะวันตกของไทฮวง!”
หวงเทียนตะโกนเสียงดัง จากนั้นก็กระโดดเหินขึ้นไปบนท้องฟ้า เฮยเทียนและกองทัพเผ่าปีศาจรีบตามไปทันที ขณะที่เทียนจิ่งแข็งแกร่งขึ้น เผ่าพันธุ์ที่มีความทะเยอทะยานในทางใต้ นอกไทฮวงรวมทั้งในทางใต้ ล้วนจำเป็นต้องอพยพออกไปให้ห่างเทียนจิ่ง เช่นเดียวกับเผ่าปีศาจของหวงเทียน เขาก็ไม่อยากชิงความเป็นใหญ่กับเทียนจิ่งเช่นกัน
ไกลออกไป จู่ๆ ก็มีใบหน้าปรากฏขึ้นบนผาของภูเขาแห่งหนึ่ง ใบหน้าเฒ่าชรานัก เขาพูดกับตัวเองว่า “ไม่รู้จริงๆ ว่าเจ้าปีศาจสองตัวนี้น่าดูแลที่ใดกัน ช่างเถิด อย่างไรพวกมันจากไปแล้ว ควรส่งข่าวให
