รุ่งอรุณวันใหม่ แสงแดดอุ่นสาดส่องผ่านหน้าต่าง ซูอวี่ลืมตาตื่นจากการทำสมาธิบ่มเพาะ
เพียงชั่วข้ามคืน ค่าปราณโลหิตของเขาก็ขยับจาก 3.1 ขึ้นมาเป็น 3.2!
ฟังดูเหมือนเพิ่มมาแค่ 0.1 แต่มันโคตรจะน่าทึ่ง! อย่าลืมว่าเกณฑ์มาตรฐานของ ‘นักสู้ฝึกหัด’ คือปราณโลหิตแค่ 0.5 เท่านั้น! สำหรับคนที่ยังไม่ได้รับวิชาบ่มเพาะอย่างเป็นทางการ การจะดึงปราณโลหิตให้ขยับได้แต่ละหน่วยนั้นช้าเป็นเต่าคลาน
เมื่อวานนี้ คนของสมาคมนักสู้ได้นำส่งวิชาพื้นฐานมาให้เขาแล้ว มันมีชื่อว่า [เคล็ดวิชาชักนำพื้นฐาน]
แม้จะเป็นแค่วิชาระดับ 1 กากๆ แต่พอมีมันช่วยชักนำลมปราณ ความเร็วในการฝึกฝนก็พุ่งพรวดขึ้นหลายเท่าตัว!
“น่าเสียดายที่ได้มาแค่เล่มเดียว ไว้ต้องหาเวลาไปกว้านซื้อมาเพิ่มซะแล้ว ถึงเวลานั้น… เคล็ดวิชาที่คราฟต์ออกมาจากช่องสังเคราะห์จะต้องอัปเกรดเป็นของโคตรแรร์แน่!”
แค่วิชาพื้นฐานระดับ 1 ยังบัฟความเร็วให้เขาได้ขนาดนี้ ซูอวี่แทบจะอดใจรอใช้ช่องสังเคราะห์คราฟต์วิชาระดับสูงกว่านี้ไม่ไหวแล้ว
ชายหนุ่มทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง มุมปากยกยิ้มเย็นเยียบ
“ฉันล่ะอยากจะรู้นัก… ว่าวันนี้ยัยหลิวอี้อี้มันจะงัดลูกไม้บ้าบออะไรมาเล่น!”
ด้วยปราณโลหิตระดับ 3.2 บวกก
