าลอบกัดตาแดงก่ำ ดาหน้ามาไล่ล่ารุมทึ้งเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็แหงล่ะ! เด็กม.ปลายยาจกธรรมดาๆ ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ไม่มีตระกูลใหญ่หนุนหลัง แต่เสือกควักเอาสมบัติระดับตำนานออกมาโชว์ได้หน้าตาเฉย
ถ้าไม่โดนคนเขาสงสัยจนจับไปชำแหละก็บ้าแล้ว!
ซูอวี่ครุ่นคิดประเมินความเสี่ยงอย่างรอบคอบ จากนั้นก็จัดการนำวิชายุทธ์และโอสถชำระกระดูกไปซ่อนไว้ในจุดที่ปลอดภัยที่สุด ซ้อนทับกันหลายชั้น กระทั่งแน่ใจว่าไม่มีใครหาเจอ เขาถึงได้ผิวปากเดินออกจากห้องเช่า มุ่งหน้าไปโรงเรียนมัธยมเหิงเฉิงที่ 1 อย่างสบายอารมณ์
ตลอดเส้นทางเดินไปโรงเรียน ซูอวี่รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ร่างกายเบาหวิวราวกับติดปีก การได้เหยียบย่างขึ้นเป็นยอดฝีมือระดับนักสู้เพียงชั่วข้ามคืน ปาฏิหาริย์พรรค์นี้ ต่อให้เป็นคนเย็นชาหน้าตายแค่ไหน ก็ต้องมีหลุดอาการเนื้อเต้นตื่นเต้นกันบ้างล่ะ!
“ใกล้แล้ว… รอออดเลิกเรียนดังเมื่อไหร่ ฉันจะพุ่งไปสอบประเมินนักสู้ทันที! ถึงตอนนั้นก็จะได้วิชาบ่มเพาะมาครอง แถมยังมีเงินอัดฉีดกับทรัพยากรกองโตมารอประเคนให้อีกเพียบ!”
ทว่า… ในวินาทีที่ปลายเท้าของซูอวี่ก้าวข้ามผ่านประตูรั้วโรงเรียนเข้าไปนั้นเอง!
ณ มุมลึกสุดของห้องพักครูระดับสูง ภายในโรงเ
