ซูอวี่ยัดบัตรธนาคารใส่กระเป๋า ก่อนจะสาวเท้าอย่างรวดเร็วมาถึงถนนสายหนึ่งในตัวเมืองเหิงเฉิง
กวาดสายตาเพียงไม่นาน เขาก็ล็อกเป้าหมายไปยังร้านค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
“ร้านขายโอสถรายใหญ่ซิงเฉิง!”
ร้านขายโอสถแห่งนี้ถือว่ามีชื่อเสียงและอิทธิพลพอตัวในเมืองเหิงเฉิง
ไม่ว่าจะเป็นโอสถสำหรับปั้นปราณโลหิต หรือยาโด๊ปเสริมพละกำลังกายเนื้อ ที่นี่ล้วนมีวางจำหน่ายอย่างครบครัน
กระทั่งโอสถระดับ 3 ที่คนทั่วไปได้แต่แหงนหน้ามอง ก็ยังมีประดับร้าน!
ซูอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ผลักบานประตูร้านขายโอสถรายใหญ่ซิงเฉิงเข้าไป ทันใดนั้น พนักงานต้อนรับคนหนึ่งก็รีบปรี่เข้ามาหาทันที
“คุณผู้ชายท่านนี้ ต้องการรับอะไรดีครับ? ทางเราเพิ่งนำเข้า ‘โอสถปราณโลหิต’ ล็อตใหม่แกะกล่องมาเลย สนใจรับไปลองไหมครับ?”
พนักงานต้อนรับฉีกยิ้มการค้าตามมาตรฐาน เอ่ยถามซูอวี่อย่างนอบน้อม
ซูอวี่ใจเต้นตึกตักด้วยความคาดหวัง ตอบกลับไปสั้นๆ “ขอฉันดูหน่อย!”
พนักงานต้อนรับแอบดีใจเนื้อเต้นในใจ… ลูกค้ารายใหญ่มาแล้ว!
ต้องรู้ก่อนว่า คนที่มีปัญญาเจียดเงินซื้อโอสถปราณโลหิตได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกกระเป๋าหนักทั้งนั้น
ต่อให้เขาประเมินลูกค้าพลาด แต่ถ้าฟลุกขายโอสถปราณโลหิตออกไปได้สักเม็ด
