ั่งเมื่อวานนี้ จู่ๆ ตรงหน้าเขาก็มี ‘ช่องสังเคราะห์’ เสมือนจริงเด้งขึ้นมากลางอากาศ
หน้าตาของมันเหมือนระบบคราฟต์ของในเกมไร้คุณภาพที่เขาเคยเล่นชาติก่อนเป๊ะ! มีช่องว่างสองช่อง และด้านล่างมีปุ่มคำว่า ‘สังเคราะห์’ สีทองอร่ามประทับอยู่
สิ่งของที่เหมือนกันสองชิ้น? สังเคราะห์?
“นี่คือสูตรโกงของฉันสินะ?”
ประกายความทะเยอทะยานวาบผ่านแววตาของซูอวี่
กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!
เสียงออดเลิกเรียนดังลั่น
ซูอวี่คว้ากระเป๋านักเรียนแล้วพุ่งตัวพรวดออกนอกโรงเรียนทันทีราวกับลูกธนูหลุดจากแหล่ง!
…
ภายในห้องเช่าซอมซ่อทรุดโทรม ซูอวี่โยนกระเป๋านักเรียนทิ้งพลางหอบแฮ่ก เขามองหน้าต่างช่องสังเคราะห์ที่ตัวเองเห็นได้เพียงคนเดียวด้วยสายตาตื่นเต้นสุดขีด
“ไอ้ช่องสังเคราะห์นี่ จะคราฟต์ของระดับไหนออกมาได้บ้างวะ…” เขาพึมพำ
เด็กหนุ่มหันซ้ายหันขวา หยิบกระดาษขาวธรรมดาที่เหมือนกันเป๊ะสองแผ่นออกมา แล้วบรรจงวางพวกมันลงในช่องสังเคราะห์อย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้น ใต้ปุ่มสีทองก็มีตัวหนังสือเด้งขึ้นมา!
[กระดาษขาวธรรมดา : เป็นกระดาษขาวที่แสนจะธรรมดาจริงๆ!]
[ต้องการสังเคราะห์หรือไม่?]
ซูอวี่กลั้นหายใจ ข่มความตื่นเต้นเอาไว้
“สังเคราะห์!”
นิ้วของเขากดลงบนปุ่มสังเคราะห