อทำลายวิญญาณเฉียนหยาง!”
ต้วนหุนคำราม!
มีความโกรธอย่างลึกซึ้งในเสียงของเขา
นี่มันอะไรกัน!
ทำไมเขาถึงรู้สึกอ่อนแอทุกครั้งที่เจอใคร?
นิกายชั้นในปัจจุบันเต็มไปด้วยเสือหมอบมังกรซ่อนหรือไม่?
บูม!
ฝ่ามือและนิ้วมาบรรจบกัน
ดวงอาทิตย์สีดำถูกลบล้างทันที โดยไม่เหลือความต้านทานใดๆ เลย
และต้วนหุนก็ปลิวออกไปโดยตรง ทุบต้นไม้โบราณหลายสิบต้นอย่างบ้าคลั่ง และสุดท้ายก็ฝังตัวเข้ากับกำแพงภูเขา
“อ่อนแอมาก?”
เมิ่งฉางชิงตกตะลึง
ตอนแรกก็อยากทุ่มออกไปทั้งหมด เพราะเป็นคำขอของต้วนหุน แต่พอคิดได้ก็ตัดสินใจลืมมันไป
หากเขาพยายามอย่างดีที่สุด คนๆ นี้จะต้องตายอย่างแน่นอน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็เปลี่ยนกระบวนท่าดาบของเขา
แทนที่จะใช้ปิงจิ่วโจว เขาใช้ซาซือเยว่เหลียงที่ค่อนข้างอ่อนแอในทักษะดาบหลิงหลงฮันเยว่
เขาไม่ได้ใช้ดาบด้วยซ้ำ มันเป็นเพียงภาพลวงตาของพลังปราณที่แท้จริง
แต่ถึงอย่างนั้น ต้วนหุนก็ไม่สามารถต้านทานมันได้เลย
ปลิวออกมาเมื่อถูกสัมผัส
“ดูเหมือนว่าพลังดาบยังแข็งแกร่งเกินไป หรืออัจฉริยะระดับสูงคนนี้อ่อนแอไปหน่อย”
เมิ่งฉางชิงส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนพุ่งไปที่กำแพงภูเขา ดีที่เขาไม่ใช้ดาบ ไม่งั้นอีกฝ่ายจะถูกฆ่า
ในกำแพงภูเขา
ต้วนหุนดูเศร้าหมอง ฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยเลือดและเต็มไปด้วยรอยดาบ
เขาไม
