ต่ก็ยังมีช่องว่างอยู่
“ศิษย์ชั้นในของนิกายไท่ซวนคนใหม่ของยอดเขาหลิงเซี่ยว เมิ่งฉางชิง”
เมิ่งฉางชิงกล่าวช้าๆ
เขาไม่รังเกียจที่จะบอกชื่อจริงของเขา
เพราะคนเหล่านี้ต้องตายที่นี่วันนี้
หลังคำกล่าว!
เมิ่งฉางชิงก็ฟันกระแสพลังปราณออกมาอย่างตั้งใจ ซึ่งตกลงไปที่ค่ายกลกลั่นเลือดซึ่งอยู่ไม่ไกล
ตูม!
ค่ายกลกลั่นเลือดที่กำลังดำเนินอยู่ก็พังทลายลง
มันหยุดแล้ว
และเหล่าศิษย์ของนิกายไท่ซวนก็ล้มลงกับพื้นทีละคน ตกอยู่ในอาการหมดสติ และชีวิตของพวกเขาก็ไม่ตกอยู่ในอันตรายอีกต่อไป
“เจ้า!”
การแสดงออกของเป่ยเฉียนเค่อเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ท้ายที่สุด ยาหวงฉวนเสิ่นเฉียวเหล่านี้ก็เกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว!
แต่เขาก็รู้ด้วยว่าในเวลานี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องยา
สิ่งที่ควรคิดคือจะหนีจากที่นี่และเอาตัวรอดได้อย่างไร!
“ดูสิ เจ้าล้มเหลว”
เมิ่งฉางชิงยิ้มเล็กน้อย “ตอนนี้ ข้าจะให้เป้าหมายใหม่แก่เจ้าเพื่อหยุดข้าไม่ให้ฆ่าเจ้า”
“เจ้า!”
เป่ยเฉียนเค่อหายใจเข้าลึกๆ
พอพูดถึงเรื่องนี้อีกฝ่ายดูหยิ่งยโสแล้วยังรู้สึกเหมือนตัวร้ายอีกด้วย
เขาเป็นผู้ฝึกตนมารหรือว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ฝึกตนมาร?
อย่างไรก็ตาม เป่ยเฉียนเค่อก็รู้ดีว่าบุคคลนี้มีคุณสมบัติที่จะหยิ่งยโสได้
ถ้าเขามีพลัง เขาคงหยิ่งยโสกว่าอีกฝ่ายแน่นอน!
“ตามที่คาดไว้สำหรับกองกำลังที่