พียงไรเพื่อที่จะได้สมุนไพรธรรมดาๆ
บางครั้งคนเราก็โชคดีมากกว่าคนอื่นจริงๆ
“เมื่อเร็วๆ นี้ข้าโชคดี”
ไป่ซู่ซียิ้มหวาน
“มันแปลกที่จะบอกว่าตั้งแต่เจ้าได้พบกับชายหนุ่มคนนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเจ้าก็เพิ่มมากขึ้น”
เสียงนี้พูดติดตลกเล็กน้อย
“ที่ไหนกัน?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของไป่ซู่ซีก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที และนางก็กอดกล่องหยกไว้ในอ้อมแขนของนางแน่น
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ฟังสิ่งที่ข้าพูดในตอนนั้นเลย”
เสียงนี้เริ่มทำอะไรไม่ถูก “ดูสิ ตอนนี้เจ้าได้ทะลุผ่านสองขั้นภายในเวลาเพียงสิบห้าวัน ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถฝึกตนไปสู่ระดับรูรับแสงได้ในไม่ช้า”
“ผู้ชายคนนั้นอาจจะยังคงเดินไปรอบๆ ขั้นที่เก้าของระดับฝึกชีพจรในตอนนั้น”
“พวกเจ้าสองคนถูกลิขิตมาให้ไม่ได้มาจากโลกใบเดียวกัน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป่ซู่ซีก็ไม่ตอบ
“นอกจากนี้ มีทั้งหมดเพียงสองหญ้าหยวนหลิงเท่านั้น เจ้าสามารถเก็บไว้เองได้ แต่เจ้ากลับต้องการมอบให้กับผู้ชายคนนั้นหนึ่งอัน”
เสียงของนางยิ่งพูดไม่ออก “สิ่งนี้มีค่ามากกว่ายารักษา!”
“น้ำหนึ่งหยดก็ควรตอบแทนด้วยน้ำพุ!”
ไป่ซู่ซีดูจริงจัง “ถ้าไม่มียารักษานั้น ข้าคงไม่สามารถฟื้นตัวได้เร็วพอที่จะออกไปฝึกตนและรับหญ้าหยวนหลิงนี้”
“มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นด้วยเหตุผล”
“ท่านไม่ได้บอกว่ากระดูกรากข