ซันนี่รู้สึกว่าเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว เขาฝืนใช้งานร่างกายหนักเกินไปในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา จนตอนนี้แม้แต่การจะจำว่าเขานอนหลับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ยังเป็นเรื่องยาก
น่าจะเป็นวันก่อนที่จะปีนต้นไม้วิญญาณเพื่อหาผลไม้พิเศษนั่นล่ะมั้ง
ตั้งแต่นั้นมา เขาต้องผ่านทั้งความทรมานเจียนตายจากการเปลี่ยนผ่านของใยโลหิต ใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่บนขอบเหวของการพังทลายทางจิตใจเพื่อต้านทานผลของการครอบงำ บดขยี้มือตัวเองเพื่อให้คงสติไว้ นำทางเรือผ่านความน่าสะพรึงกลัวของทะเลทมิฬท่ามกลางความมืดมิด เห็นมันถูกทำลายโดยอสูรกายแห่งห้วงลึก และเข้าต่อสู้กับสัตว์ร้ายนั่นในน้ำที่เย็นจัดจนเกือบจะจมน้ำตาย
ทั้งร่างกายและจิตใจของเขาจวนจะปิดการทำงานอยู่รั้นโด่
ถึงอย่างนั้น ซันนี่ก็ยังดึงดันว่ายน้ำต่อไป พาตัวเองและแคสซี่เข้าใกล้รูปปั้นมือหินยักษ์ที่ผุดขึ้นมาจากน้ำ ราวกับพยายามจะโอบกอดสรวงสวรรค์
ทะเลทมิฬซัดสาดรุนแรงรอบตัวเขา มันยังคงปั่นป่วนจากผลของการระเบิดของแสงที่เขย่าผืนน้ำก่อนหน้านี้ คลื่นสูงชันคุกคามจะจมผู้หลับใหลทั้งสอง เหวี่ยงพวกเขาไปมาเหมือนของเล่น การต่อสู้กับพวกมันคืองานที่หนักหนาสาหัส
ทว่า เขาก็ยังไม่หยุด
รุ่งเช้าใกล้เข้ามาแล้ว แต่สำหรับตอนนี้ รอบตัวพวกเขายังคงมีเพียงความหนาวเหน็บ ความมืด และอันตราย วินาทีใดก็ได้ที่บางอย่างอาจโผล่ขึ้นมาจากก้นบึ้งและยุติความพยายามเอาชีวิตรอดอันสิ้นหวังนี้
