ซันนี่เลียริมฝีปากที่แห้งผากก่อนจะพูดอย่างระมัดระวัง
“มันไม่… ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะเนฟ พวกเราติดกับดักของต้นไม้วิญญาณเข้าแล้ว มันไม่ได้เมตตา… และไม่ได้ปกป้องพวกเราเลย ความจริงมันทำตรงกันข้ามต่างหาก ถ้าพวกเราไม่ไปจากเกาะนี้ พวกเราจะต้องกลายเป็นทาสของมันไปตลอดกาล หรือไม่ก็จนกว่ามันจะเจอใครสักคนที่แข็งแกร่งกว่าแล้วจับพวกเรากิน!”
เธอเอียงคอเล็กน้อยและมองมาที่เขาด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา
“ไม่เอาน่า เนฟิส! จำได้ไหม! พวกเราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว! ทั้งหมดนี่มันเป็นไอเดียของเธอตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ!”
ชั่วขณะหนึ่งเขาคิดว่าคำพูดของเขาได้ไปปลุกความทรงจำที่ถูกขโมยไปในใจของเธอขึ้นมาได้ แต่คำตอบของเธอกลับบดขยี้ความหวังนั้นจนไม่มีชิ้นดี
“ทิ้ง… ต้นไม้ใหญ่ไปงั้นเหรอ? นายเสียสติไปแล้วจริง ๆ”
‘บัดซบเอ๊ย!’
ดาราแปรเปลี่ยนยกดาบของเธอขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ซันนี่ถึงกับสั่นสะท้าน
“ปล่อยแคสซี่ซะ เดี๋ยวนี้”
เขาลังเลพลางคิดหาวิธีจัดการที่ดีที่สุด จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ วางเด็กสาวตาบอดลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง
“ตกลง ฉันปล่อยแล้ว เห็นไหม? ทีนี้ฟังฉันนะ ฉันมีเรื่องสำคัญมากจะบอกเธอ…”
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เนฟิสก็หายวับไปจากสายตาของเขา ซันนี่รู้ตัวทันทีว่ากำลังจะถูกโจมตี จึงเตรียมตัวตั้งรับ…
