ซันนี่มีเรื่องต้องทำอีกมากก่อนที่ดวงอาทิตย์จะตกดิน
ส่วนประกอบต่าง ๆ ของแผนการหมุนวนอยู่ในหัวจนทำให้เขาปวดขมับ เขาต้องมีสมาธิตลอดเวลา เค้นเจตจำนงจนถึงขีดจำกัดเพียงเพื่อไม่ให้ตัวเองลืมทุกอย่างไป และเมื่อมันยังไม่พอ เขาก็ต้องใช้ความเจ็บปวดเพื่อเพิ่มพูนสมาธิ
มือและแขนของเขาเต็มไปด้วยรอยกัดที่น่าสยดสยอง หากไม่มีใยโลหิต ซันนี่คงจะสลบไปเพราะเสียเลือดมากแล้ว ถึงอย่างนั้น ด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวจนเกือบขาวโพลนจากความเหนื่อยล้าและแววตาที่ลุกโชนด้วยประกายไฟแห่งความบ้าคลั่ง เขาคงดูไม่ต่างจากซอมบี้ตัวหนึ่ง
โชคดีที่แคสซี่มองไม่เห็นอะไรเลย
เขาใช้ความพยายามไม่มากนักในการโน้มน้าวให้เธอเข้าร่วมในความพยายามที่แสนประหลาดนี้ สภาพของเด็กสาวตาบอดนั้นแย่กว่าเขาหรือเนฟมาก เธอเหมือนจะแทบประคองสติไว้ไม่อยู่ ความคิดของเธอนั้นเชื่องช้าและอ่อนแอ หัวใจของซันนี่บีบรัดด้วยความกังวล
‘ทำไมเธอถึงได้รับผลกระทบมากกว่าพวกเรา? เป็นเพราะพวกเรามีนามที่แท้จริง แต่เธอไม่มีอย่างนั้นเหรอ?’
ชื่อคือสมอเรือที่ยึดเหนี่ยวตัวตนของคนเราไว้ไม่ใช่หรือ? เป็นไปได้ไหมว่านามที่แท้จริงทำหน้าที่คล้ายกัน เพียงแต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับมนต์?
เขาไม่รู้เลย
