ซันนี่หันหน้าไปมองเรือด้วยความพึงพอใจอันดำมืด
มัน… ไม่เหมือนที่เขาจินตนาการไว้เลย
ตัวเรือทำจากแผ่นโลหะขัดเงาที่มีความโค้งมน โดยมีหนามแหลมพุ่งออกมาทุกทิศทาง แผ่นเกราะเหล่านั้นถูกยึดเข้าด้วยกันด้วยเชือกสีทองที่รัดไว้อย่างแน่นหนา ดาราแปรเปลี่ยนจัดการทำให้ช่องว่างระหว่างส่วนต่าง ๆ ของตัวเรือบางเฉียบจนน้ำไม่สามารถซึมผ่านได้
เสากระโดงเรือทำจากกระดูกสันหลังและซี่โครงของปีศาจ โดยมีผ้าคลุมเวทมนตร์ของแคสซี่แขวนอยู่เพื่อใช้เป็นใบเรือ มีแม้กระทั่งพายท้ายเรือที่ดัดแปลงมาจากส่วนปลายของเคียวขนาดยักษ์
เขานึกว่าจะได้เห็นแพที่ต่อขึ้นลน ๆ แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือเรือจริง ๆ ใช่ มันดูดิบเถื่อน… แต่ก็แข็งแกร่ง น่าสยดสยอง และน่าประทับใจอย่างประหลาด
‘ล่องเรือไปบนทะเลที่ถูกสาปด้วยเรือที่ทำจากกระดูกปีศาจ… ฟังดูเหมือนจุดเริ่มต้นของตำนานเลย’ เขาคิด พลางตกตะลึงไปกับรูปลักษณ์ที่น่าสยดสยองของเรือกระดอง
เนฟิสมองเขาด้วยความภูมิใจเล็กน้อย
“พอใจหรือยัง? แล้วไงต่อล่ะ?”
ซันนี่รวบรวมความคิด
‘ตอนนี้…’
ทันทีที่เขาพยายามจะคิดว่าต้องทำอะไรต่อ กำแพงที่มองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้นในใจ ปิดกั้นความพยายามที่จะคิดเรื่องนั้นต่อ
‘ตอนนี้เรา… เรา…’
ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ซันนี่ก็จำไม่ได้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร
เขาขมวดคิ้วแล้วยกมือขึ้นกัดลงบนฝ่ามือที่เหวอะหวะของตัวเอง รับรู้ถึงหยดเลือดที่ไหลเข้าปาก
