กระบวนการคิดของซันนี่นั้นเรียบง่ายมาก พูดตามตรง ในสภาพที่เขาเป็นอยู่ ความคิดที่ซับซ้อนซึ่งขัดแย้งกับการล้างสมองของต้นไม้แห่งวิญญาณแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรักษามันไว้ เขาแทบจะถึงขีดจำกัดแล้วเพียงเพื่อจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นในรังยักษ์นั่นให้ได้
ระหว่างทางที่ลงมา ซันนี่ต้องกัดตัวเองหลายครั้งจนทิ้งรอยเลือดไว้ที่มือ ความเจ็บปวดที่แล่นพล่านช่วยให้จิตใจปลอดโปร่งขึ้นชั่วขณะ และทำให้เขาหลุดพ้นจากแรงดึงรั้งของการลืมเลือนไปได้ชั่วคราว
ในขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มสังเกตเห็นผลของ [ใยโลหิต] ที่มีต่อตัวเขา รอยกัดเหล่านั้นเลือดออกเพียงครู่เดียวและกลายเป็นสะเก็ดแผลอย่างรวดเร็ว ความเร็วในการแข็งตัวของเลือดเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้เขายังรู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากขึ้น ความทนทานของเขาก็ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างมาก
ซึ่งมันก็สมเหตุสมผล ร่างกายมนุษย์คือระบบที่ทุกส่วนส่งผลกระทบต่อกัน การปรับปรุงส่วนใดส่วนหนึ่งอย่างครอบคลุม โดยเฉพาะส่วนที่สำคัญอย่างเลือด ย่อมนำไปสู่ปฏิกิริยาลูกโซ่ของการพัฒนาเล็กๆ น้อยๆ ไปทั่วทั้งระบบ
ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินความสำคัญของคุณลักษณะใหม่นี้ต่ำไปมากทีเดียว
‘ตั้งสติสิไอ้โง่! อย่าเพิ่งออกนอกเรื่อง!’
ซันนี่กัดฟันรวบรวมสมาธิไปที่ภารกิจ
