มีคุณลักษณะอยู่ห้าอย่าง… [ถูกลิขิต], [ตราประทับแห่งเทพ], [บุตรแห่งเงา] และ [ใยโลหิต]
‘อะไรนะ?’
มันมี… ห้า… คุณลักษณะห้าอย่าง!
แต่เขานับได้แค่สี่
ด้วยความสับสน ซันนี่จ้องมองไปที่อักษรรูน
เขามั่นใจว่ามีคุณลักษณะที่ห้าอยู่ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถอ่านชื่อและคำอธิบายของมันได้ ทุกครั้งที่สายตาของเขาตกลงบนอักษรรูนที่ตรงกับคุณลักษณะที่ห้า เขาจะพบว่าตัวเองวอกแวก ความทรงจำของเขาจะถูกลบทิ้งจากทุกการกล่าวถึงมัน
แค่การจำว่ามีคุณลักษณะอยู่ห้าอย่างก็ยากจนแทบเป็นไปไม่ได้ ซันนี่กัดฟันแน่น พยายามรักษาสมาธิไว้ ไม่ยอมให้ตัวเองวอกแวก
เขาจะไม่ยอมลืมเด็ดขาด!
“ห้า! มันคือห้า! มีพวกมันอยู่ห้าอย่าง โธ่เว้ย!”
ทันทีที่เขาตะโกนคำเหล่านั้นออกมาเสียงดัง มีบางอย่างเปลี่ยนไป มันราวกับว่าม่านที่มองไม่เห็นได้ร่วงหล่นไปจากดวงตาของเขา หรือพูดให้ถูกคือ ร่วงหล่นไปจากจิตใจของเขา
ซันนี่ตัวแข็งทื่อ ความช็อกและความกลัวแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ เขากำลังจดจำได้…
‘ฉัน… ฉันไม่ได้ฝันไปหรอกเหรอ?’
ใช่สิ แน่นอน… เขาเห็นแคสซี่ยืนอยู่เหนือร่างเขาด้วยแววตาที่ตื่นตระหนก อ้อนวอนให้เขาจำตัวเลขห้าเอาไว้
ไม่สิ เดี๋ยวนะ…
นั่นคือความฝันเหรอ? ในตอนนั้นเขาเชื่อแบบนั้น
แต่หลังจากนั้น เขาก็ลืมมันไป
เหมือนกับที่เขาลืมสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในวันนั้น
ในวันที่แคสซี่ปลุกเขาขึ้นมาเพื่อจะบอกเรื่องสำคัญบางอย่าง…
