‘หือ ไม่สมกับเป็นเธอเลยแฮะ หรือว่าไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่อารมณ์ดีกันนะ?’
เพื่อทำให้เนฟรู้สึกดีขึ้น เขาชี้ลงไปข้างล่างแล้วพูดว่า
“อย่ากังวลไปเลย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เงาของฉันต้องเตือนพวกเราอยู่แล้ว”
ดูเหมือนเธอจะลืมคำถามของตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว และกลับไปทำสิ่งที่เธอทำค้างไว้ก่อนหน้านี้ ช่วงนี้ดูเหมือนพวกเขาทั้งสามคนจะวอกแวกง่ายเหลือเกิน ซันนี่ถอนหายใจ
“แล้ว… วันนี้พวกเธอจะทำอะไรกัน?”
แคสซี่หันมาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มและตอบด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ
“ไม่ทำอะไรเลยค่ะ! พวกเราพักร้อนกันอยู่นะคะ จำไม่ได้เหรอ? เพราะงั้นเราก็จะแค่พักผ่อนและผ่อนคลายกัน”
‘ฟังดูเป็นแผนที่ดี พูดถึงเรื่องแผน…’
ในตอนนั้นเอง แคสซี่ก็ทำหน้าบึ้งและพูดด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งครัดแบบตลกๆ ว่า
“นายนั่นแหละค่ะ ซันนี่! นายไม่ได้รับอนุญาตให้วางแผน หรือคิดอุบายอะไรทั้งนั้น แค่นั่งเฉยๆ แล้วเพลิดเพลินกับวันนี้ไปเถอะ ตกลงไหมคะ?”
ซันนี่เกาหลังศีรษะ
“ตกลง”
เขารู้สึกเหมือนกำลังลืมอะไรบางอย่างไป
แต่มันคืออะไรกันล่ะ?
เมื่อมองไปที่เนฟิส ซันนี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า
“เตือนฉันหน่อยสิ เมื่อวานเธอปีนต้นวิญญาณขึ้นไปทำไมนะ?”
เธอเหลือบมองเขาด้วยความสับสน
“เอ่อ… ฉันจำไม่ค่อยได้แฮะ ขึ้นไปเก็บผลไม้มั้ง?”
ซันนี่พยักหน้าพลางยิ้มเมื่อได้ยินถึงเรื่องผลไม้ปาฏิหาริย์
‘ใช่ ฟังดูมีเหตุผล…’
