เขาตาฝาดไปเองหรือเปล่านะ หรือว่าผมของเธอจะยาวขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย?
“ทำไมเธอถึงไม่สนุกกับการพักร้อนล่ะ?”
ดาราแปรเปลี่ยนขมวดคิ้ว หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดว่า
“เรา… ไม่ต้องเดินทางไปทางตะวันตกต่อเหรอ?”
เขาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“ทิศตะวันตก? มีอะไรอยู่ที่ทิศตะวันตกงั้นเหรอ?”
เนฟิสขมวดคิ้วหนักกว่าเดิมจนกลายเป็นหน้านิ่วคิ้วขมวด
“ฉัน… ฉันจำไม่ได้ แต่ฉันรู้สึก… ฉันรู้สึก…”
เธอเงียบไป แล้วพูดเบาๆ ว่า
“ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันต้องทำบางอย่างที่สำคัญมากๆ”
‘ละทิ้งต้นวิญญาณ… ช่างเป็นความคิดที่ประหลาดแท้ๆ’
ซันนี่ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง พยายามทำความเข้าใจว่าเธอไปเอาความคิดที่ว่าพวกเราต้องเดินทางไปที่ไหนสักแห่งมาจากไหน ในที่สุดเขาก็ถามว่า
“ทำไมต้องทิศตะวันตกด้วยล่ะ จากทุกทิศทางที่มี?”
เนฟิสหันมาหาเขา มีแววตาที่เจ็บปวดอย่างประหลาดปรากฏบนใบหน้า เธอขบฟันแน่นแล้วกระซิบว่า
“ฉันไม่รู้”
ซันนี่ถอนหายใจ
ในเมื่อเธอไม่รู้ เขาก็ย่อมไม่มีทางรู้เหมือนกัน สิ่งเดียวที่เขารู้คือเขาอยากจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
แต่จะทำยังไงดีล่ะ?
ซันนี่ขมวดคิ้ว พยายามหาวิธี เขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ชัดเจนมากที่เขากำลังหลงลืมไป บางอย่างที่จะช่วยขจัดความทุกข์ของเนฟไปได้ในทันที…
เมื่อความจริงปรากฏขึ้นในใจ เขาก็ตัวแข็งทื่อ
‘นั่นไงล่ะ! ฉันลืมไปได้ยังไงกัน…’
