เมื่อปีศาจกระดองต้องใช้เคียวมรณะของมันเพื่อค้ำยันน้ำหนักตัว ซันนี่จึงปลอดภัยจากคมดาบที่แหลมคมของมันชั่วคราว แน่นอนว่ามอนสเตอร์ตัวนี้ยังมีวิธีการโจมตีแบบอื่น ขาแต่ละข้างที่สูงตระหง่านของมันเปรียบเสมือนซุงกระทุ้งประตูเมือง ทั้งอันตรายและสามารถสร้างพลังทำลายล้างมหาศาลได้
แต่ในตอนนี้ ท่าทางของมันหมิ่นเหม่เกินกว่าจะฟาดฟันด้วยขาเหล่านั้น ซันนี่มีเวลาอย่างน้อยหนึ่งวินาทีที่จะทำอะไรก็ได้ตามใจปรารถนาโดยไม่มีความเสี่ยง
สิ่งเดียวที่เขาต้องหลีกเลี่ยงคือการเข้าไปอยู่ใต้ร่างของเจ้ายักษ์โดยตรง ซึ่งจะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายจากการถูกบดขยี้จนตายด้วยร่างกายอันมหึมาของปีศาจ
ช่างประจวบเหมาะ เพราะนั่นคือสิ่งที่เขาต้องทำพอดี
‘บ้าชะมัด บ้าชะมัด บ้าชะมัด!’
ซันนี่เหลือบมองสิ่งมีชีวิตหุ้มเกราะร่างยักษ์ พลางสบถและพุ่งไปข้างหน้า ครู่ต่อมาเขาก็มุดลงไปใต้ตัวปีศาจกระดอง สัมผัสได้ถึงเงาหนาทึบที่กลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว
ทันใดนั้น เหงื่อเย็นๆ ก็ผุดพรายไปทั่วร่างซันนี่ ตอนนี้ไม่มีอะไรอยู่เหนือหัวเขานอกจากโลหะที่ขัดจนเงาวับและเจตนาฆ่าฟัน สิ่งเดียวที่มอนสเตอร์ตัวนี้ต้องทำเพื่อเปลี่ยนมนุษย์ตัวจ้อยให้กลายเป็นกองเลือดก็คือการทิ้งตัวลงบนทราย
