ทันทีที่ดวงตาบันทึกความเปลี่ยนแปลงในท่าทางของสิ่งมีชีวิตตัวนี้ ซันนี่ก็หมุนตัวด้วยขาข้างหนึ่งและพุ่งออกไปด้านข้าง พยายามหนีออกมาจากใต้ร่างยักษ์หุ้มเกราะ ฝุ่นทรายคลุ้งกระจายจากการเลี้ยวที่กะทันหันของเขา
แต่ปีศาจนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ มันทิ้งตัวลงมา ตั้งใจจะบดขยี้ผู้บุกรุกที่น่ารังเกียจให้แบนเหมือนแมลง ด้วยแรงเฉื่อยและขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ที่รั้งซันนี่ไว้ เขาจึงรู้สึกได้ว่าพื้นผิวโลหะของกระดองเริ่มตกลงมาเหนือหัวนานก่อนที่จะถึงเขตปลอดภัย
ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว
ก้าวหนึ่ง สองก้าว… เขาจะไปทันไหม?!
ปีศาจกระดองร่วงลงสู่พื้นด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ส่งคลื่นฝุ่นทรายขนาดใหญ่พุ่งขึ้นสู่อากาศ แรงกระแทกนั้นรุนแรงมากจนเกาะทั้งเกาะสั่นสะเทือน
ก้อนโลหะและหนามที่ตกลงมาด้วยความบ้าคลั่งพลาดตัวซันนี่ไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขากระเด็นออกมาจากใต้ร่างปีศาจในวินาทีสุดท้ายด้วยการพุ่งตัวหลบอย่างสุดชีวิต
ซันนี่กระแทกเข้ากับทราย ม้วนตัวหนีแล้วกระโดดกลับขึ้นมายืนอีกครั้ง โดยยังรู้สึกมึนงงเล็กน้อยจากแรงอัดของการที่เจ้ายักษ์ล้มลง
‘หือ… ฉันรอดมาได้จริงๆ ด้วย’
บางครั้ง ชีวิตก็เต็มไปด้วยเรื่องประหลาดใจ
