เขายืนเหงื่อท่วม พลางนับถอยหลังวินาทีต่อวินาที ชีวิตของเขาในตอนนี้ขึ้นอยู่กับว่าเชือกจะกลับมาทันก่อนที่เจ้าปีศาจจะมาถึงหรือไม่
ทุกช่วงเวลาช่างยาวนานราวกับนิรันดร์
เขาสามารถได้ยินเสียงฝีเท้าจากระยะไกลแต่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็วของขาที่สูงตระหง่านทั้งแปดข้างของปีศาจกระดองที่กระทืบลงบนพื้นทรายอย่างดุเดือด
ในที่สุด แคสซี่ก็ขึ้นไปถึงระดับกิ่งล่างของต้นไม้ยักษ์ เนฟิสช่วยเธอออกจากห่วงและให้นั่งลงบนพื้นผิวที่กว้างขวางของกิ่งไม้ จากนั้นก็โยนเชือกลงมาอีกครั้ง
เจ้าปีศาจกำลังเข้าใกล้ต้นไม้ แต่ยังถูกบังไว้ด้วยลำต้นมโหฬาร
เงาลื่นไถลเข้าไปใต้เท้าของซันนี่และพันรอบร่างกายของเขา
ซันนี่คว้าเชือกไว้แล้วแทบจะพุ่งตัวขึ้นไป ปีนป่ายด้วยความเร็วสูงจากฤทธิ์อะดรีนาลีน เมื่อก้าวลงบนกิ่งไม้ข้างๆ พวกเด็กสาว เขาก็รีบหันหลังกลับและพยายามดึงเชือกขึ้นมา เจ้ามอนสเตอร์ต้องไม่สังเกตเห็นแสงสีทองของมัน… ไม่อย่างนั้นทุกอย่างที่ทำมาคงสูญเปล่า
แต่มันเหลือเวลาไม่ถึงวินาทีแล้ว…
‘แย่แล้ว!’ ซันนี่คิด หัวใจเขาแทบหยุดเต้น
แต่แล้วเนฟิสก็เพียงแค่สลายความทรงจำทิ้งไป ทำให้เชือกสีทองอันตรธานไปในอากาศธาตุ
ทั้งสามคนหมอบลง ซ่อนตัวให้พ้นจากสายตา และกลั้นลมหายใจ
