เบื้องหน้าเขา เนฟิสไปถึงลำต้นสีดำมโหฬารแล้ว เธอไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว รีบถอดเป้สะพายหลังที่ทำจากสาหร่ายวางลงกับพื้นอย่างเบามือ แล้วเริ่มปีนป่ายโดยใช้รอยแตกของเปลือกไม้นิลเป็นที่ยึดเกาะ
ในขณะเดียวกัน เสียงสะท้อนก็พยายามยันกายลุกขึ้นยืน แสงแห่งความดื้อรั้นลุกโชนอยู่ในดวงตาของมัน มันแผดเสียงร้องโหยหวน ขยับก้ามกระทบกันเสียงดังลั่น และพุ่งเข้าหาเจ้าปีศาจอีกครั้ง
‘จัดมันเลยพวก!’ ซันนี่ตะโกนก้องในใจ พลางส่งกำลังใจให้เสียงสะท้อนของเขาอย่างสุดความสามารถ
สิ่งมีชีวิตที่เล็กกว่าวิ่งเข้าใส่สัตว์ร้ายเหล็กกล้าอย่างกล้าหาญ ชูก้ามขึ้นเตรียมโจมตี โดยมีเงาสองเงาติดตามไป—เงาหนึ่งเป็นสัตว์ร้าย อีกเงาหนึ่งเป็นมนุษย์
ซันนี่กำลังย่นระยะห่างเข้าไปหาต้นไม้ยักษ์อย่างรวดเร็ว…
ที่เบื้องล่างของเนินเขา ปีศาจกระดองก้าวเดินเข้าหาศัตรูที่พุ่งเข้ามาอย่างใจเย็น แขนทั้งสี่ข้างของมันเคลื่อนไหวพร้อมกัน
ทันใดนั้น แขนของเสียงสะท้อนก็ถูกตัดขาด ร่างของมันถูกกรงเล็บยักษ์สองข้างคีบไว้และชูขึ้นกลางอากาศ
ซันนี่ไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนอง
เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เจ้าปีศาจออกแรงที่แขนเล็กน้อยและฉีกร่างเสียงสะท้อนออกเป็นสองท่อน แยกท่อนบนออกจากกระดองและขยี้ทั้งสองส่วนจนกลายเป็นเศษเนื้อนองเลือด
บนยอดเนินเขา ซันนี่ถึงกับก้าวพลาดจนเกือบสะดุด
เสียงที่คุ้นเคยดังกังวานราวกับระฆังในหูของเขา
[เสียงสะท้อนของคุณถูกทำลายแล้ว…]
