ซันนี่กระโดดลงจากซากนักเก็บกวาดที่ตายสนิท เขาเก็บดาบเข้าที่แล้วผิวปากส่งสัญญาณให้แคสซี่รู้ว่าปลอดภัยแล้ว ไม่นานนักเธอก็คลานออกมาจากช่องเล็กๆ บนกำแพงปะการังและค่อยๆ วางเท้าลงบนพื้น
เด็กสาวตาบอดใช้ไม้เท้ายันกายพลางหันศีรษะเล็กน้อยเพื่อฟังเสียงฝีเท้าที่แผ่วเบาของเขา
ซันนี่เดินเข้าไปหาและจับมือแคสซี่มาวางบนไหล่ของเขาอย่างนุ่มนวล จากนั้นเขาก็พาเธอเดินเลี่ยงแอ่งเลือดมุ่งหน้าไปยังเสียงสะท้อน ระหว่างทางพวกเขาก็คุยกันไปด้วย
“พวกตะขาบนั่นปรากฏตัวออกมาหรือเปล่าคะ?”
ระหว่างการเดินทางผ่านเขาวงกต พวกเขาพบว่าเหล่านักเก็บกวาดไม่ใช่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ที่นี่ มอนสเตอร์หลากหลายสายพันธุ์อาศัยอยู่ในป่าสีเลือดแห่งนี้ พวกมันหลบซ่อนตัวอยู่ในแนวปะการังตอนกลางคืนและออกมาล่าเหยื่อเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น
มีทั้งกลุ่มก้อนหนอนกินเนื้อที่มีสติปัญญาซึ่งคอยโจมตีจากใต้โคลนสีดำ, ดอกไม้กินคนที่คอยรัดเหยื่อด้วยเถาวัลย์สูบเลือด และหนวดโปร่งแสงประหลาดที่พวกเขาเคยเห็นมันลากนักเก็บกวาดที่พยายามขัดขืนอย่างสุดชีวิตเข้าไปในซอกรอยแยกที่มืดมิดและลึกโชก
พวกเขายังไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตชนิดไหนที่ซ่อนตัวอยู่ในรอยแยกนั่น และซันนี่ก็หวังว่าพวกเขาจะไม่มีวันได้รู้
