เขากะพริบตา จ้องมองเด็กสาวตาบอดด้วยความประหลาดใจและหวาดหวั่นเล็กน้อย คำพูดที่โพล่งออกมาของเธอทำให้เขาตั้งตัวไม่ติด ทำไมเธอถึงต้องเก็บเรื่องแบบนี้ไว้เป็นความลับ? และทำไมถึงมาบอกเขาเอาตอนนี้?
ด้วยความสับสน เขาจึงถามออกไปอย่างระมัดระวัง:
“นิมิต… เพิ่มเติมเหรอ? ทำไมเธอถึงไม่บอกพวกเราล่ะ?”
รอยยิ้มเหนื่อยล้าจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแคสซี่ เธอก้มหน้าลงและนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหลับตาลงแล้วพูดว่า:
“นายคงไม่รู้หรอก จะไปรู้ได้ยังไงกัน? แต่ความรู้… ความรู้น่ะบางครั้งมันก็หนักมากนะคะ มันอาจจะหนักพอๆ กับสิ่งที่หนักที่สุดในโลกเลยก็ได้”
จากนั้น รอยยิ้มเศร้าสร้อยก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ
“ฉันกลัวว่าการบอกพวกเธอ จะกลายเป็นการทำให้สิ่งที่ฉันเห็นกลายเป็นความจริงขึ้นมาค่ะ”
ซันนี่ตัวแข็งทื่อ รู้สึกตื่นตระหนกกับนัยที่ซ่อนอยู่หลังคำพูดของเธอ หากเธอระแวงว่านิมิตจะกลายเป็นจริง แสดงว่าเนื้อหาของมันต้องเลวร้ายมากแน่ๆ และถ้ามันเลวร้ายจริงๆ…
