ในขณะที่มอนสเตอร์ที่กำลังโกรธจัดเริ่มการโจมตี เสียงสะท้อนที่บอบช้ำก็ปรากฏขึ้นขวางทาง ก้ามเดียวที่เหลืออยู่ของมันพุ่งออกไป ปักลึกลงในช่องว่างกว้างของเกราะที่ถูกดาบของดาราแปรเปลี่ยนสร้างไว้ นักเก็บกวาดบิดแขนและดันมันเข้าไปในร่างของศัตรู ทำลายอวัยวะภายในจนย่อยยับ
ในท้ายที่สุด มันถึงกับยกมอนสเตอร์ทั้งตัวขึ้นจากพื้นเล็กน้อย โดยที่ก้ามของมันมุดลึกเข้าไปเกือบถึงหัวไหล่
เพชฌฆาตฟาดเคียวออกไปเป็นครั้งสุดท้าย แทงทะลุหน้าอกของเสียงสะท้อน
จากนั้น มันก็กระตุกสองสามครั้งและสงบลง
เสียงสะท้อนกรีดร้องอย่างโกรธแค้นและกระชากก้ามออก ฉีกกระชากลำตัวของมอนสเตอร์ที่ใหญ่กว่าออกจากกระดองจนขาดวิ่น มันปรายตามองศัตรูที่ถูกควักไส้เป็นครั้งสุดท้ายอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะโซเซและทรุดตัวลงกับพื้น
ซันนี่เรียกเก็บเสียงสะท้อนกลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน โดยหวังว่ามันจะรอดชีวิต
เขารู้สึกไม่ค่อยดีนัก
ที่จริงแล้ว เขาแทบจะไม่ไหวแล้ว
[คุณได้สังหารมอนสเตอร์ระดับตื่นรู้, เซนจูเรียนกระดอง]
เสียงของมนตราดังขึ้นอย่างไร้ประโยชน์ในหูที่หนวกดับของเขา มันฟังดูบิดเบี้ยวและห่างไกล
[คุณได้รับความทรงจำ: ชุดเกราะกองพันแสงดาว]
[เงาของคุณแข็งแกร่งขึ้น]
‘ฉันชนะแล้ว’
ซันนี่หลับตาลง ในที่สุดก็ปล่อยให้ความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้าถาโถมเข้าใส่จิตใจ
ม่านหมอกกลับมาอีกครั้ง ทำให้ทุกอย่างดูเหมือนเกิดขึ้นกับคนอื่น
เขาเหนื่อยเหลือเกิน
