ก่อนที่ซันนี่จะทันรู้ตัวว่ากำลังทำอะไร เขาก็เริ่มออกวิ่งไปแล้ว นั่นไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดนัก—เพราะเขายังไม่รู้ว่าอะไรทำให้แคสซี่กรีดร้อง และมีอันตรายที่ซ่อนอยู่แถวนั้นหรือไม่ อีกอย่าง มันยังมืดเกินกว่าที่เนฟิสจะมองเห็นได้ชัดเจน การพุ่งตัวออกไปกะทันหันของเขาอาจทำให้เธอฟาดดาบใส่เขาก่อนจะได้ถามอะไรด้วยซ้ำ…
เหตุผลเหล่านั้นล้วนเป็นข้ออ้างที่ดีในการหยุดรอและสังเกตการณ์ก่อน แต่ด้วยท่าทางที่ผิดวิสัยและไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง ซันนี่กลับลงมือก่อนจะคิด
เขาคว้าตัวแคสซี่ไว้ได้เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่เธอจะก้าวตกจากลานหิน เขาโอบกอดเธอไว้แน่นและลากเด็กสาวตาบอดกลับมา
“ฉันคว้าตัวเธอไว้ได้แล้ว!” ซันนี่ตะโกนบอก เพื่อให้ดาราแปรเปลี่ยนรู้ว่าไม่จำเป็นต้องเอาดาบมาเสียบเขา
จากนั้น เขาก็พูดกับแคสซี่ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา:
“ฉันจับเธอไว้แล้ว ไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี ใจเย็นๆ นะ…”
เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของเด็กสาวสั่นเทา จึงมองไปรอบๆ อีกครั้งเพื่อพยายามทำความเข้าใจว่าอะไรที่ทำให้เธอหวาดกลัวได้ขนาดนี้ แต่ก็ไม่มีอะไรเลย
เนฟิสกำลังเงี่ยหูฟังเสียงทะเลด้วยเหตุผลเดียวกัน หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เธอก็ถามว่า:
“นายเห็นอะไรไหม?”
ซันนี่ส่ายหัวอย่างจนปัญญา
“ไม่”
