สุดท้าย เนฟิสและซันนี่จึงสลับกันดึงเชือกทุกๆ ยี่สิบเมตรโดยประมาณ แคสซี่จะเกาะโขดหินไว้และรอจนกว่าพวกเขาจะปีนขึ้นไปสูงกว่าเดิม แล้วกระบวนการเดิมก็เริ่มซ้ำ มันช้าและทรมานมาก จนในตอนท้ายกล้ามเนื้อของซันนี่ก็ปวดร้าวและร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลุก
แต่พวกเขาก็จัดการขึ้นมาถึงที่ปลอดภัยได้ก่อนที่ผืนน้ำสีเข้มจะซัดพาพวกเขาไป
เมื่อราตรีเริ่มมาเยือน ผู้หลับใหลทั้งสามก็นั่งลงตรงกลางลานหินทรงกลมและพักผ่อน เนื่องจากพวกเขาไม่ได้นำอุปกรณ์สำหรับก่อไฟมาด้วยและมันก็ดึกเกินไปแล้ว จึงไม่มีทางที่จะทำอาหารได้ พวกเขาลงเอยด้วยการเคี้ยวเนื้อตากแห้งและส่งขวดน้ำที่ไม่วันหมดวนกันไป
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เนฟิสก็ให้สัญญาณซันนี่ให้นำของที่ได้จากการเดินทางวันนี้ออกมา เขาหยิบเศษเสี้ยววิญญาณที่ส่องประกายทั้งสี่อันออกมาวางบนพื้น
โดยไม่มีการโต้แย้ง ดาราแปรเปลี่ยนเลื่อนคริสตัลสองอันมาทางเขาและเก็บไว้เองสองอัน จากนั้นเธอก็ยกอันหนึ่งของเธอให้แคสซี่
ซันนี่เฝ้าดูอยู่เงียบๆ เมื่อถึงเวลาที่เนฟิสและแคสซี่ดูดซับเศษเสี้ยววิญญาณเสร็จแล้ว เขาก็ยังไม่ขยับที่จะหยิบของตัวเอง หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็หยิบคริสตัลอีกอันออกมาจากย่ามและเลื่อนทั้งสามอันไปให้เนฟิส
เด็กสาวผมเงินมองเขาด้วยความประหลาดใจ
“นายไม่อยาก… แข็งแกร่งขึ้นเหรอ?”
ซันนี่ฉีกยิ้ม
