ขณะที่เงาเดินห่างออกไป เขารู้สึกถึงการแยกตัวที่แปลกประหลาดมากเกิดขึ้นในใจ มันเหมือนกับว่าการรับรู้ของเขาถูกแยกออกเป็นสองแหล่งที่มา หนึ่งคือร่างกายของเขา อีกหนึ่งคือเงาของเขา
หลังจากพยายามอยู่พักหนึ่ง เขาก็จัดการโฟกัสไปที่แหล่งที่สองได้ ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าก็พร่ามัว
“โว้ว!” ซันนี่โพล่งออกมาด้วยความตกใจ
“โว้ว!” เงาที่อยู่อีกฟากของห้องได้ยินเสียงนั้น
ซันนี่กะพริบตา ในใจของเขามีภาพปรากฏขึ้นสองภาพ ภาพหนึ่งคือประตูห้องที่มีเงาไร้อารมณ์ยืนอยู่ข้างหน้า อีกภาพหนึ่งคือชายหนุ่มผิวซีดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความงุนงง
‘นั่นฉันนี่นา’
เขาชูแขนขึ้นแล้วโบกไปมาในอากาศ ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มผิวซีดคนนั้นก็ชูแขนขึ้นโบกเช่นกัน
‘ฉันสามารถรับรู้โลกผ่านเงาของตัวเองได้งั้นเหรอ?’
เขานั่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความสามารถแบบนี้เปิดโอกาสให้เขาทำอะไรได้หลายอย่าง ด้วยคุณลักษณะ [บุตรแห่งเงา] ที่ทำให้เขามองเห็นและเคลื่อนที่ได้อย่างแนบเนียนในความมืด และ [การควบคุมเงา] ที่ยอมให้เขาส่งเงาออกไปสอดแนม เขาแทบจะเป็นสายลับที่สมบูรณ์แบบ
สายลับคือคนที่รวบรวมข้อมูลโดยไม่ต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตราย บทบาทแบบนั้นช่างถูกจริตซันนี่เหลือเกิน
