ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับผู้หลับใหลถูกจัดวางไว้ในอาคารเดียวกัน ซันนี่ปฏิบัติตามคำแนะนำที่ส่งมายังอุปกรณ์สื่อสารและพบหอพักอย่างรวดเร็ว ซึ่งตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุดชั้นหนึ่ง สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือเขาได้ห้องส่วนตัวทั้งห้องเลยทีเดียว
มันมีเตียงพร้อมที่นอนนุ่มๆ โต๊ะ ตู้ลิ้นชัก และแม้แต่ห้องน้ำแยกส่วนตัว! วัสดุที่ใช้ล้วนเป็นของใหม่และดูสวยงาม อากาศสดชื่นและสะอาดสะอ้าน
ภายในห้องอบอุ่น และผนังด้านนอกติดตั้งหน้าจอที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียนซึ่งเลียนแบบหน้าต่างบานกว้าง เปิดออกไปเห็นทิวทัศน์อันงดงามของสวนสาธารณะที่ปกคลุมด้วยหิมะ
แถมยังมีชุดเสื้อผ้าหลายชุดที่มีตราสัญลักษณ์ของสถาบันเตรียมไว้ให้เขาฟรีๆ อีกด้วย
‘ฟุ่มเฟือยชะมัด’ ซันนี่คิดอย่างอึ้งๆ เล็กน้อย
ตามเหตุผลแล้ว เขาเข้าใจว่าการจัดเตรียมแบบนี้ไม่ได้ถือว่าหรูหราอะไรนัก ทว่าสำหรับเขาที่เติบโตมากับการเร่ร่อนในเขตชานเมือง ห้องนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับพระราชวัง เขาเกาหัวตัวเอง
‘ดูเหมือนว่า… ฉันจะประสบความสำเร็จแล้วสินะ?’
ซันนี่มองไปรอบๆ ก่อนจะขยิบตาให้เงาของตัวเองแล้วยิ้มออกมา
“ฉันว่าพวกเรากำลังก้าวหน้าไปอีกขั้นในโลกใบนี้แล้วล่ะ ว่าไหม?”
เงาไม่ได้ตอบสนอง ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ บางทีมันอาจจะไม่แยแสเรื่องพรรค์นี้
‘นั่นสิ เงาโง่ๆ จะไปรู้อะไร’
