อาหารค่ำกลายเป็นสิ่งที่หรูหราพอๆ กับหอพัก ความปรารถนาของซันนี่ที่จะลิ้มรสเนื้อจริงๆ กลายเป็นความจริงเสียที ไม่เพียงแต่มันจะมีให้เหล่าผู้หลับใหลกินฟรีเท่านั้น แต่ยังไม่จำกัดจำนวนที่แต่ละคนจะกินได้อีกด้วย! ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข้าว ขนมปัง เครื่องเคียงต่างๆ ซอส ผักสด ผลไม้ และเครื่องดื่มอร่อยๆ ทุกประเภท
‘ฟุ่มเฟือยที่สุด!’ ซันนี่คิดพลางอยู่ห่างๆ จากกาแฟ
หลังจากตักอาหารจนพูนจาน เขาก็หาที่นั่งว่างและลืมการมีอยู่ของโลกใบนี้ไปชั่วขณะ เมื่อเนื้อที่ฉ่ำ มีเนื้อสัมผัส และปรุงรสมาอย่างสมบูรณ์แบบเต็มปากของเขา ทัศนวิสัยของซันนี่ก็เต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพรายทันที เขาต้องสะกดเสียงครางด้วยความปรีดาเอาไว้
และลองคิดดูสิ เขาควรจะได้ใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอดทั้งปีแท้ๆ!
‘มนต์ฝันร้ายเฮงซวย… ทำไมแกไม่ทำให้ฉันติดเชื้อตั้งแต่เมื่อไม่กี่เดือนก่อนนะ?’
เขามีสมาธิอยู่กับการกิน จัดการอาหารทั้งจานจนเกลี้ยงในเวลาไม่นาน เมื่ออิ่มหนำสำราญจนเกือบจะจุก ซันนี่มองกลับไปอย่างอาลัยอาวรณ์และคิดเรื่องการไปตักอีกรอบ แต่มันถึงเวลานัดหมายกับเจ้าหน้าที่สถาบันแล้ว
ด้วยความเสียดายอย่างเต็มเปี่ยม เขาจึงลุกขึ้นและออกจากโรงอาหารไป
ไม่นานเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องทำงานเล็กๆ นั่งเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ธุรการ เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นมิตรมากและเริ่มการสัมภาษณ์ทันที
