“แถมยังมีผู้ตื่นรู้ไม่มากนักหรอกที่ทำงานให้รัฐบาลโดยตรงเหมือนฉัน มันเป็นอาชีพที่ทำเงินได้น้อยที่สุดและมีเกียรติน้อยที่สุดที่คนอย่างพวกเราจะเลือกได้ นายจะยอมทิ้งความมั่งคั่งและชื่อเสียงเพื่อมาทำงานที่ชั่วโมงงานแย่ๆ แถมต้องเสี่ยงชีวิต โดยขับเคลื่อนด้วยแค่ความเมตตาและสำนึกในหน้าที่งั้นเหรอ?”
ซันนี่อยากจะพูดอะไรที่ฟังดูประจบประแจง แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขากลับจ้องตาปรมาจารย์เจ็ทแล้วแสยะยิ้มออกมา
“แน่นอนว่าไม่ครับ ผมไม่ใช่ไอ้โง่นี่นา!”
‘บัดซบเอ๊ย ไอ้จุดบกพร่องเฮงซวย! บัดซบ!’
เธอจ้องมองเขาด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ขัน ซันนี่คิดว่าเขาคงจะโดนตบอีกรอบแน่ๆ
แต่เจ็ทกลับยิ้มออกมา
“เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้ว นายฉลาดจริงๆ ด้วย”
