[ทาสไร้นามผู้หนึ่งปีนขึ้นสู่ขุนเขาสีดำ ทั้งวีรบุรุษและอสุรกายต่างดับดิ้นด้วยน้ำมือของเขา เขาเดินเข้าไปในวิหารที่พังทลายของเทพเจ้าที่ถูกลืมเลือนไปนานแสนนานโดยไม่ยอมก้มหัวให้สิ่งใด และหลั่งเลือดของตนลงบนแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ เหล่าเทพเจ้าสิ้นพระชนม์แล้ว แต่กระนั้นพวกเขาก็ยังสดับฟัง]
[คุณได้สังหารสัตว์ร้ายระดับหลับใหล: ตัวอ่อนของราชาแห่งขุนเขา]
[คุณได้สังหารมนุษย์ระดับหลับใหลสามคน ไม่ทราบนาม]
[คุณได้สังหารมนุษย์ระดับตื่นรู้: ออโรแห่งเก้า ]
[คุณได้สังหารทรราชระดับตื่นรู้: ราชาแห่งขุนเขา]
[คุณได้รับคำอวยพรจากเทพแห่งเงา]
[คุถณได้บรรลุในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้!]
[การประเมินผลสุดท้าย: รุ่งโรจน์ ความทรยศของเจ้านั้นช่างไร้ขีดจำกัดโดยแท้]
สำหรับซันนี่แล้ว ไอ้ส่วนสุดท้ายนั่นมันไม่จำเป็นต้องใส่มาก็ได้ แต่เขาก็ยังพอใจมากกับคำชมจากมนต์ฝันร้าย เขารู้สึกว่าโอกาสที่แอสเปกต์ของเขาจะวิวัฒนาการไปเป็นระดับตื่นรู้ หรือแม้แต่ทะยานนั้นมีสูงมาก
พลังโดยรวมของเขายังคงขึ้นอยู่กับระดับของคอร์วิญญาณ ซึ่งจะยังคงอยู่ในระดับหลับใหลไปอีกนาน แต่ระดับของแอสเปกต์เองจะสร้างปาฏิหาริย์ให้กับศักยภาพโดยรวมของเขาได้
[ผู้เพ้อฝัน ซันเลส จงรับรางวัลของเจ้า!]
เขาไม่ใช่ผู้ทะเยอทะยานอีกต่อไป ซันนี่ยิ้มกว้าง
[เจ้าได้รับชื่อจริง: ผู้สาบสูญจากแสง]
เขาอ้าปากค้าง
ชื่อจริง! เขาได้รับชื่อจริง!
