เมื่อองค์หญิงหมิงเยว่เห็นเหตุการณ์นี้ นางก็ออกคำสั่งว่า “ทุกคนไปที่ลานกว้าง”
ไม่มีใครเคยสัมผัสพลังการระเบิดตัวตายของเทพมนุษย์ แต่คิดดูก็รู้ว่าพลังนั้นต้องน่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน จากนั้นทุกคนก็ได้รีบมารวมตัวกันที่ลานกว้างก่อนที่แรงกระแทกจะมาถึงตามคำสั่งของจีหมิงเยว่
“พี่หลี่…” เถียซานเหนียงเงยหน้ามองไปยังแสงสว่างบนท้องฟ้า ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวล
ในความคิดของจีหมิงเยว่ องค์หญิงหมิงเยว่ถามว่า “แล้วคนผู้นั้นจะเป็นอย่างไร? จะไม่ตายใช่หรือไม่”
จีหมิงเยว่ถามกลับ “ทำไม? ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้รังเกียจเขามาโดยตลอดหรอกหรือ”
องค์หญิงหมิงเยว่เอ่ยโต้แย้ง “ข้าแค่กลัวเสี่ยวอวี่เอ๋อร์จะเสียใจ”
จีหมิงเยว่เงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมกับเถียซานเหนียง แล้วค่อย ๆ เอ่ยในใจว่า “วางใจเถิด คนผู้นั้นไม่ใช่คนไร้เหตุผล คงจะไม่มีปัญหาอะไร”
แรงกระแทกอันทรงพลังได้มาถึงอย่างรวดเร็ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวถาโถมลงมาจากท้องฟ้า กระแทกเข้ากับม่านป้องกันที่สร้างขึ้นโดยจ้าวฉงและไป่อวิ๋นเปียนอย่างรุนแรง ทันใดนั้นสีหน้าของทั้งสองคนก็เปลี่ยนไป แม้ว่าหลี่เต้าจะพาเจียนจื่อเต้าขึ้นมาสูงกว่าพื้นดินนับพันวา แต่คลื่นพลังที่แผ่ออกมานั้นก็ยังคงน่าสะพรึงกลัว ภายใต้แรงปะทะนี้ ทั้งสองคนถูกกดข่มให้จมลงไปด้านล่าง
“พวกเราก็จะช่วย”
ในตอนนั้นเอง องครักษ์ทั้งสามที่ถูกหลี่เต้าโยนออกไปก่อนหน้านี้ก็ได้มาถึง พวกเขายกมือขึ้นช่วยรักษาม่านป้องกันนี
