ั้งการที่จู่ ๆ องค์รัชทายาทก็ลงมือกับองค์หญิงหมิงเยว่ รวมถึงเรื่องวรยุทธ์ของเขาเอง มันได้เกินความคาดหมายของผู้คนไปมาก
“นั่นเป็นเพราะเขาไม่ใช่องค์รัชทายาทตัวจริง ข้าพูดไม่ผิดใช่หรือไม่ ท่านอัครเสนาบดี” ทันใดนั้นเสียงของหลี่เต้าก็ดังก้องขึ้นในอากาศ อะไรนะ! เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมาสีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป องครักษ์ทั้งสามที่ยืนอยู่ด้านหลังจ้าวเหนียนก็เปลี่ยนสีหน้าไปเช่นกัน
สีหน้าของจ้าวฉงเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน สายตาของทุกคนจึงเริ่มจับจ้องไปมาระหว่างหลี่เต้าและ ‘จ้าวเหนียน’ ในตอนนั้นเองทุกคนก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือก่อนหน้านี้เพราะปัญหาเรื่องพระราชโองการ พวกเขาต่างละเลยปัญหาเรื่องอัครเสนาบดีไปโดยไม่รู้ตัว พวกคิดเพียงแค่ว่าเมื่อพ่อบ้านแห่งจวนอัครเสนาบดีติดตาม ‘จ้าวเหนียน’ มา ก็เท่ากับเป็นตัวแทนของอัครเสนาบดี
แปะ แปะ แปะ! ทันใดนั้นเสียงปรบมือก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เมื่อทุกคนมองไป ผู้ที่ปรบมือก็คือ ‘จ้าวเหนียน’ ในเวลานั้นสีหน้าทีเกินจริงก่อนหน้านี้ของเขาได้หายไปจนหมดสิ้น เพราะนั่นคือปฏิกิริยาของ ‘จ้าวเหนียน’ ไม่ใช่ของเขา
