องเฮ่อเหนียนจึงอธิบายว่า “ในหน่วยองครักษ์มังกรทองมีวิชาลับอยู่ แม้ทุกคนจะมีพลังระดับปรมาจารย์ แต่ชาตินี้ก็ยากจะก้าวหน้าต่อไปได้ อีกทั้งอายุขัยก็มีเพียงครึ่งหนึ่งของปรมาจารย์ทั่วไปเท่านั้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เต้าก็เข้าใจแล้ว จากนั้นหลี่เต้าก็ได้รู้ถึงกองกำลังที่ซ่อนอยู่ในพระราชวังจากปากของคนทั้งสอง แต่องครักษ์มังกรทองและองครักษ์มังกรเงินคือ กองกำลังหลักที่สำคัญที่สุดแล้ว ส่วนจะมีหน่วยที่สำคัญกว่านี้อีกหรือไม่ ก็ย่อมต้องมีอย่างแน่นอน แต่คนพวกนั้นไม่ได้เป็นเพียงองครักษ์แล้ว ควรเรียกว่าองครักษ์พิเศษมากกว่า ตอนนี้หลี่เต้ายังไม่สามารถสั่งการคนพวกนี้ได้
“ท่านผู้บัญชาการ ไม่ทราบว่าท่านมีคำสั่งอันใด” ในเมื่อฮ่องเต้มอบตราอาญาสิทธิ์ให้หลี่เต้าแล้ว ต่อจากนี้ทุกอย่างก็จะอยู่ภายใต้การนำของหลี่เต้า
เมื่อได้ยินคำถาม หลี่เต้าจึงโบกมือพลางกล่าวว่า “ตอนนี้ก็ทำตามเดิมไปก่อน”
ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามขึ้น “รอบกายองค์หญิงหมิงเยว่ มีองครักษ์คอยคุ้มกันอยู่หรือไม่”
“เรียนท่านผู้บัญชาการ รอบกายขององค์หญิงมีองครักษ์หญิงอยู่ขอรับ”
“ความสามารถเป็นเช่นไร”
“สู้พวกเราไม่ได้”
“จัดคนไปส่วนหนึ่ง ไปเฝ้ารักษาการณ์ที่ตำหนักหมิงเยว่”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฮ่อเหนียนก็กล่าวด้วยน้ำเสียงลำบากใจ “ผู้บัญชาการ ฝ่าบาทไม่อนุญาตให้บุรุษเข้าใกล้ตำหนักหมิงเยว่”
หางตาของหลี่เต้าพลันกระตุก จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ถ้าเช่
