แล้วอธิบาย “ข้าไม่ขอปิดบัง วันนี้ที่มาขอพบท่านอู่อันกงก็เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวข้าเท่านั้น”
“อันที่จริงแล้วตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน ข้าก็ได้ล่วงรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของอู่อันกงผ่านวิชาโหราศาสตร์ จึงชื่นชมมานานแล้ว เพียงแต่ยังไม่เคยได้พบตัวจริง เมื่อไม่นานมานี้ข้าได้ทราบจากฝ่าบาทจึงลองแวะมาดู”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะถามว่า “เช่นนั้นไม่ทราบว่าท่านนักพรตไป๋เห็นอะไรบ้าง”
ไป๋อวิ๋นเปียนพลันยิ้มขื่นขึ้นมา “วิชาของข้ายังไม่เพียงพอ จึงมองเห็นได้เพียงคร่าว ๆ เท่านั้น”
ต่อหน้าหลี่เต้า ไป๋อวิ๋นเปียนไม่อาจแกล้งทำเป็นรู้ดีได้เลย เพราะเขาเปิดเผยตัวเองตั้งแต่ตอนที่ก้าวเข้ามาในประตูแล้ว
“แน่นอนว่า…” ทันใดนั้นไป๋อวิ๋นเปียนพลันเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วพูดว่า “หากอู่อันกงไม่ได้ตั้งใจต่อต้าน ข้าย่อมมองเห็นได้มากกว่านี้”
ในอดีตเขาเคยทำนายจากทางไกลมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียพลังหรือการถูกพลังสะท้อนกลับก็ล้วนแต่รุนแรงพอสมควร แต่ถ้าสามารถเผชิญหน้ากันได้ เขาก็จะสามารถรักษาสภาพได้นานขึ้น แน่นอนว่าเนื่องจากความแข็งแกร่งของหลี่เต้าเอง เขาจึงไม่สามารถต้านทานได้มากเกินไป มิเช่นนั้นหากเผชิญหน้ากันแล้วหลี่เต้าตั้งใจจะต่อต้าน เขาก็อาจจะได้รับบาดเจ็บหนักกว่าเดิม
พอพูดถึงตรงนี้ ไป๋อวิ๋นเปียนก็รีบพูดต่ออีกว่า “ท่านอู่อันกง ข้าทำนายโชคชะตาให้ท่านดีหรือไม่ วิชาทำนายของข้านั้นในแคว้
