นับสนุนนางทันที
“พวกพี่ชายสนับสนุนการตัดสินใจของน้องสาว การแต่งงานกับราชวงศ์มีดีตรงไหนกัน”
เถียซานเหนียงมองไปยังคนที่เหลือ ด้วยสถานะของเถียซานเหนียงในตระกูลเถียแล้ว จึงไม่มีใครกล้าพูดอะไรมากนัก สุดท้ายทุกคนจึงทำได้แค่เพียงมองไปยังเถียจิงซานที่นั่งอยู่ทางด้านซ้ายมือของเถียซานเหนียงในตอนนี้ หากจะมีใครที่สามารถพูดอะไรได้ก็คงมีเพียงแคเถียจิงซานผู้เป็นบิดาเท่านั้น
เถียจิงซานตกอยู่ในความลังเล หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็สูดหายใจลึกแล้วกล่าวว่า
“ซานเหนียง ข้าเห็นด้วยกับข้อเรียกร้องของเจ้า”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็แสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อออกมา พวกเขาไม่เชื่อว่าเถียจิงซานจะไม่รู้ถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาจากการตัดสินใจเช่นนี้ แม้แต่เถียซานเหนียงเองก็เผยสีหน้าประหลาดใจออกมา นางไม่คิดว่าบิดาของตนจะตอบตกลงเร็วถึงเพียงนี้
“แต่ว่า…”
ไม่นานเถียจิงซานก็เสนอเงื่อนไขอื่นขึ้นมา
“แต่เจ้าก็ควรรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตระกูลเถียของพวกเราเท่านั้น”
เถียจิงซานมองเถียซานเหนียงพลางกล่าวว่า “ข้าจะทูลฝ่าบาทเรื่องการเปลี่ยนตัวคู่อภิเษกสมรส”
“แต่หากผลลัพธสุดท้ายไม่เป็นดังที่หวัง ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำอะไรหุนหันพลันแล่นอีก”
เมื่อได้ยินดังนั้น เถียซานเหนียงก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหนายอมรับ
อันที่จริงนางก็รู้ว่านี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว หากเป็นก่อนที่จะได้รู้จักกับหลี่เต้า นางคงไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากพูดเ
