้จริงๆ หรือ”
หลี่เต้าใช้ความคิดควบคุมพร้อมกับยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว จากนั้นเหตุการณ์ที่น่าตกตะลึงก็ได้ปรากฏขึ้น
เมื่อมือของเขาเคลื่อนไหว พลังแห่งฟ้าดินก็มีการเคลื่อนไหวตามไปด้วย
หลี่เต้าลองยกมือขึ้นคว้าด้วยความคาดหวัง ทันใดนั้นพลังแห่งฟ้าดินที่เมื่อครู่ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ก็กลับถูกเขาคว้าเอาไว้ได้ด้วยมือเปล่า หลี่เต้า “???”
เกิดอะไรขึ้น?
ไม่ใช่ว่าพลังแห่งฟ้าดินไร้รูปไร้ตัวตน หรือมีเพียงพลังจิตวิญญาณหรือพลังปราณแท้ไร้รูปไร้ตัวตนเช่นเดียวกันเท่านั้นที่จะสามารถส่งผลกระทบต่อมันได้?
แล้วทำไมร่างกายถึงสามารถสัมผัสมันได้ แม้ว่าพลังแห่งฟ้าดินจะไร้รูปไร้ตัวตน แต่ในความรู้สึกของหลี่เต้านั้น เขากลับพบว่าตนเองสามารถจับต้องพลังแห่งฟ้าดินได้ราวกับสัมผัสอ่อนนุ่มของสายลมที่พัดผ่านมือ ให้เขาได้จับมันตามใจปรารถนา เพื่อค้นหาความจริงในจุดนี้หลี่เต้าจึงก้มหน้าลงเริ่มทำการสำรวจ ในที่สุดเขาก็ค้นพบต้นตอของปัญหา
เขาพบว่าหลังจากแปรสภาพจิตวิญญาณแล้ว จิตวิญญาณของเขาก็ได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเมื่อร่างกายของเขาเคลื่อนไหว จิตวิญญาณของเขาจึงเคลื่อนไหวตามไปด้วย ทั้งสองสิ่งนี้อยู่ในสภาวะซ้อนทับกัน โดยรวมแล้วเพราะร่างกายและจิตวิญญาณได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งรูปธรรมหรือสิ่งที่จับต้องไม่ได้อย่างพลังแห่งฟ้าดิน ตราบใดที่เขาต้องการ เขาก็จะสามารถโจมตีและสัมผัสมันได้ หากก่อนหน้านี้หมั
