หลี่เต่าพยักหน้า
เดิมทีเขาก็คิดหาวิธีให้ตัวเองอยู่ที่ทั้งโจวต่อ เพื่อจัดการเรื่องที่เหลือของสำนักปราบสวรรค์
หากสามารถให้เจ้าคังและเจ้าหยงรับหน้าที่ดูแลทั้งใจวเป็นการชั่วคราวได้ก็คงจะดีมาก
เพราะหลี่เตากลัวว่าฮ่องเต้จะไม่วางใจเรื่องขององค์ชายทั้งสองแล้วจะสั่งให้เขาไปส่งพวกองค์ชายที่เมืองหลวงด้วยตัวเอง
แม้ว่าสุดท้ายแล้วเขาก็ยังมีโอกาสที่จะถูกส่งกลับมายังทั้งโจวสูง แต่การเดินทางไปกลับจะเสียเวลานานเท่าไรก็ไม่รู้
ในระหว่างนี้หากสมาชิกระดับกลางและล่างของสำนักปราบสวรรค์รู้ว่าผู้นำระดับสูงถูกกำจัดหมดแล้ว คนพวกนั้นจะไม่หนีกระเจิดกระเจิงไปหมดหรือ
ดังนั้นการอยู่ที่นี่เพื่อจัดการกับเรื่องสำนักปราบสวรรค์ในทั้งโจวให้เสร็จสิ้นในคราวเดียวจึงจะถือเป็นการสมบูรณ์
ด้วยเหตุนี้ไม่นานนักเจ้าคังและเจ้าหยงจึงรวมกันเขียนจดหมายอีกฉบับส่งไปยังเมืองหลวง
เนื่องจากเหยี่ยวที่ได้รับการเสริมพลังด้วยเลือดวิเศษมีความเร็วสูงมาก
ผ่านไปเพียงแค่หนึ่งวัน จดหมายฉบับใหม่จากวังหลวงก็มาถึงมือแล้ว
เมื่อเจ้าคังและเจ้าหยงอ่านจดหมายจากเมืองหลวงจบต่างก็พากันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
เจ้าคังเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ท่านฝ่าบาททรงเห็นชอบกับคำขอของพวกเรา”
“แต่พระองค์ทรงมีข้อแม้ว่าให้พวกเราติดตามท่านตลอดเวลาและทุกสิ่งต้องยึดท่านเป็นหลัก และแน่นอนว่าพวกเราก็คิดเช่นนั้นอยู่แล้ว”
พูดจบเขาก็ส่งจดหมายให้หลี่เตา
หลี่เตาจึงรับจดหมายมาอ
